۲<۱( ۷ 1 (۳00166ع ۳۱۱۵۲011۵۵1) 211660102.11 1 ۳۲1۳/۰ ۷ ۱ ۳9 باران را هچور گت و سل کیال همچنان دشمن رسول خدا بودو از هیچ جنگی از جنکّهای قریش برضد پیامبر غیبت و تخلف کرد و چون اسلام بحران قریش را بشت سر گذاشت و دسوله خبه مال فیح ماه نوی آن شور حرکت فرنوده خداوند منعبت اسلایرا دز دل ابوسفیان افکند. ار میگوید: پیش همسر و فرزندانم زفتم و کفتم. آمادة بیرونرفتن از منکه 0 خو اهد ر سید. آنان گفتند؛ فا تن او یاس ون نمیبینی که عرب و عجم از محمد(ص) پیروی کر دهاند و تو همچنان در دشمنی او مو ضم گرفتهای و حال آنکه از همه مردم به یا ریدادن او ار 29 به غلام خود که نامش مد کور بود گفتم شتابان برای من چند ز شوج یار بت ۳۱( 1 را آماده کن. آنگاه از مکه بیرون آمدیم و ضو ٍِِِ«« ۳ ادامه ات رسیدیم و فرود ده نک مکه داشتند ند ابواء ر بو دنل. مب بو ی »۳ و مج یر از راه کت کنا ره گرفتم و درحالی که ده د سب پسرم جعفر را گرفته بردم پیاده راه افتادیم و همان روزی که پیامبر به ابواء رسیدند؛ حدود یکت حمیل پیاده رفتیم و رویاروی ی پیامبر قرار گرفتیم و ایشان اي ۳۳ چهرة خود را سوی دیگر برگرداندند؛ من به آن سو رفتم باز چهرة خود رای گرداندند و ای کار را جندبار تکرار فرمو دند. یر ک بودند مرا دریافتند و فرو گر فت: و با خود گفتم پیش از آنکه بهپیمیر ملحق شوم کشته خواهم شد؛ ولی رحمت و نیکی .او را متذ کر شدم و همین 0۳ ام مسلمانشدن من خوشحال خو اهند شد. .مسلمان شدم و همراه ایشان بودم و در فتح مکه و حنین شرکت کردم و روز حنین همین که با دشمر. ن رویاروی شدیم من در حالی که شمشیر آختته دز دنت داشتم؛ از اسب خود پیاده شدم و پیامبر(ص) به مب ن ناه میرمود و شا تصور نمی کر د که مخواهم جان خود را فد و کنم. در اي هناماس گفت: ای رسول خدا این راد و پسرعموی شما ابوسفیان بن حارث است از او راضی شوید. پیامبر فرمود: چنین کردم خحل | 2 ۱۳ انجام داد : شید؟ و سپس به من تو حه و گقت فر مو د دعت: پرادره ۱ ۵ و به جان خودم سوگند که باه را در رکاب بوسیدم. عسبدالله بن مو سی از عمر ون زاندة ار ایو اسحاق نشل (ب اپوسفیان بن حارث بن عبدالمه شد این ابات ۱ سر و د. ۲۱], 1۱ 1 (۱ (1
— পৃষ্ঠা ৪৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।