۲<۱( 1 رفا00ظع [۳۱۱۵)0116۵) 211)60102.11 1 ۳۲,۰( دوستی برای خویشاوندی تو و دوستی دیگر بهمناسبت اینکه میدانم به دوس میدارم وادوسی.من برای 1۳ عمویم ابو طالب: تو را دوست می داست. محمد بن کر ترشانن از این جرّیج؛ از عظاء : ۱ لژ منك ثه هب ای طالب را دیدم که ببری فز توت شنده و گونی اه فص اباتهژی و میسي رف حال با لهای بزرگ از جاه آب:می یکشید. گویدد.ه در آنجا آبشخورها و دلوهایی بود و گروهی از مردان ایشان را پس از آن جمع مي کر دند و م له بیجیدند و درخالی نها بان خوباروجا*جند : از ات بوده پیش از حج و روزهای منی و پس از آن همچنان آ ی وگو وین تاه ۱ ِ__ سك ۵ نو د له وت نوج معاو یه وراه فرزنزادگان 2 انش بدالعزی بن عامرة بن عميرة بن وديعة بن حارث بن فهر است. نوفل فرزندنی به ین 2 سرح داشته است: حارث که نما * نو فل هم از نام او ست. به زوزگاز بیامیر (ص ( حارت مر دی بو ده مدالله در زمان حبات رسول خدا متو لد شده است. مر نيب آن بو ده است و نخستین کسی است که در حکومت معاو به فضاو.ت مد دنه را بر عهده داه 2 لته و بوهویره میگو بل این : زا یه یی ات 5 در افیت: 0 عىدالر حمن و ز یه بجر از پسران نوفل ی مد ویس ویس مین سر ۱ جنن تصوز ۳۹ برسائی سحمح باشد نه برشانی. رکد: مره اسابت العرب؛ ص ۳۱۷ و فهارس آن کتاب که ظاهرا بر شاء لب بانویی بوده که فرزندانش منسوب په آن کلمهاند سم. ۳۲۱۱۷. 1
— পৃষ্ঠা ৪৪ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।