(۳00166ع ۳۱۱۵۲0116۵۵1) 211)60102.11 ] .۲1۳۲/۰ طبقایت ز اسحاقبن ابرایم بن عبدالله 9 این نعمان) از بدرشض: از عندالله سَ حارثه نقل میکن که هی گم ات 2 : جون صفو ان ین ب یب یخلت حمحی به مدینه آمد؛ پیامبر(ص) به او فرمودند: ای اباووهب به خانهٌ چه کسی وارد شدهای؟ للب. فر مو دند: به خانه کسی از قریش وارد شدهای که فریش ۳۲۱۷ 1 ۳<( 1 عباس بیمار و دردمند بوده و در محضر رسول خدا آزوي مر 5" کرد است؛ و مب( 1 به او غرمودهاند ای عمز تفاضاع مرگقدمکن که گنیک وکا باشتن چوننمرگت با بر یکی خود میافزایی و برای تو بهتر خواهد بود؛ و اگ رکنه رد تخیر افقده فرصت معدرت خو اهی و بوزش ازکتاهت خواهی داست وم ک راارزو مکن: مالک بن اسماعیل نهدی: از کامل» از خبیب».یعنی پسز ابی ات نقل میکند که افتد نهکار باشی دوضو رتیل که فز کت 2 انشت:: گوشرا عیاش ,از همه مردم به آسمان نزدیکتر بود. | کنابه از بزر؟ 5 ۳ بر ۱ آمندگی ی گوش بیرونی است.] عبدالله بن نمیر از اسرائیل» از عبدالاعلی» از سعید.بن جب ۱ که میکفته است. میان عباس و گرو هی از مردم کدورت خاطری بود. بیامبر(ص یم همانا عباس از من و من از عباسم. پن کثیر از اسرائیل از عبدالاعلی نش 4 میگفته است ابنعباس برایم نقل کرد :: مردی به یک عباس که در دورءة حاهلی می ز سته است: دشنام داده و عباس به صورت ان مر سی است. فرم آن مرد جمع شدهآند و کته اند به خد| قسم که به عباس همین کون سیلی ۳ زد؛ و سلاح پوشیدهاند و جون خبر به بیامبر(ص) رسید؛ آمدند و به منبر رفتند.و نج ی ید93 ۳۵ ۹ ن فر هو دند: ای مردم چه کسی را در محضر 9 کرامی تفر میدانند! کفت: ۱ پل ,ٍ قضت را. : فر هو د. عباس از من است و من از عباسم: میدگان.ها زا دشنام مد هید که مهو چب ازار رگا نی بید 1 خو م [ ۲7 و ک: ِِ* ریم و برای ما طلب آمرزش فرمای.
— পৃষ্ঠা ২৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।