سحد ۵ وس چون ند از انبیباء واز رسل چله عاجز روی بر خاك آمدند می که باثم نازنملان شناخضت چون جزاو در فر دو عالم نیست کس شست دربای زجوصرموچ زن هرکه او آن جوشردربا نیانت آن مگو چون در اشارت نایسدت نه اشارت ی پدیرد نه سین تومباش اصلا کال اینست وبس ۰ تو درو کم شو حلول این بود دریگ رو وزدوژ یسکسوی باش ای خلیابه زادة ن مسصرفنت شرچه آورد از عدم حق در وجود چون رسید آخربه آد نطرتش ۱۳۰ کفت ای آدم تو جر جود ببماش چون سیه رو کشت کفت ای و نیاز حق تعال کت ای ملسون راه باش پیش روی او امروز تسو ۰ جزوکل شد چون فرو شد جان جسم جان بلفدی داشت وتن پسی خاك جون بلنه ود پست بام بارشد لیك کس واقتف نشه زاسرار او نه بدا نستم ونه بش بشناختم ۳ چنه کون جزچونی راه نیست کم در قعرست وکیتی چون طلسم عقل حیران کشت وجان مببوت نند فبچکس یك جروی از کل کل در خطاب ما عرنناك آسدنتهد آن شناخت اورا که جز با او نساخت با که سازد اینت سودا وفسوس توندان آبن خن شش بخ زن لا شه واز لا نشان جزلا نیانت دم مسزن چون در عبارت نایبت نه کسی زو عم دارد ونشان تا ره تال ای تماق و فرچه ایس نبود فضول آیس بود یکدل وبك قبله وبك روی باش با پدر در معرفت شوم صسفت چله افتادنه پیشش در تج ود درپس صد پرده برد آزغیرنش ساجدنه این تچله تو مهجود باش معٍ وملعون کشت این سر در نیانت ضایعم_مگذار یار من بسساز م خلیفهست آدم وم پبادشاه بعد ازین فردا سپندش سوز نو کس نسازد زین تجايب ترطلسم جع شه خاك بست وجان باك آدی اج وب اسر شد نیست کارشرکدای کار او نه زمان نیزدل پسرداضنم زانکه کسرا زفرهٌ يك آه نیست لیك آکه نیست از قعرش کسی بشکنه آخر طلسم بنه حستم
— পৃষ্ঠা ৭ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।