۳۵ ۳۵ ۳۵ تسود ۳ مت هست آن سای ایضان از جود روز از بسطش سپید افروخته طوطرا طسوق از زر ساخستنسه مرغ کردون در رهش پری زن۵ چرخرا دور شبن روزی دف۵ چون دی درکل ده آدمکند که سیر ره دهد تاپیشکا چون سگیرا مرد آن قربت کنه که عصایرا سلمان دفد از عصای آورد نعبآن بسدیت چون فلكرا کر سرکش کند ناته از سنگکی بسدیبهار آورد در زمستان سم آرد در نشار کرکسی پیکان کخون پضهان کند بامینرا چار بوکی برنهد که نید برفرق نرکس تاج زر عقل کار انتاده جان دل داده زوست هر چه فست از بشت ماق تاماه ۷ ۱۳ ۱ ۳ 7۳۳ باد وخاك وآتنش وخسون آورد خاكرا کل کود در چل بامسداه جان چو درتن رفت ونن زو زنده شه عقلرا چون دید بیناو کرنت جون شناسا شده بمز انار داد خواه دنم کیر اینجا خواة دوست حکت او ی نسپبه بارصه کوهرا میخ نمی کرد از خنست چون زمبی بربشت کاو استاد راست ی بود ن جد: سس ارا وجود شب رقبضصش درسباق سوخته هدشدیرا پيك ره بر ساخنه بر درش چون حلقه سری زنت۵ شب بو رو زآرد وروزی د۵ وز کف دودی هه عالمکنهد که کنه از کربه مکضون راه شیر مردیر! بسک نسبت کند کاه مسوریرا ین دان دشد وز تنوری آورد طوفآن پسدیب هه از فلالش نعل در آتش کضد کساوزر درنس السه زار آورد زر فشانه در خران آز شاخسار ار زغنچه خون درآن پیکان کند الهرا از خون کله بر رت( که کنه در تاجش از شبغ کر آسمان کردان زمین افتاده زوست له درات بسر ذاتتسش کواه دو کوافش بس بود بريك بیك سر خوبش ازتچله بیرون آورد بسده ازان جانسرا درو آرام داد عقل دادش تا بدو بیننده نهد عم دادش تا شناسا کسرنت غرق حیرت کشت ونس درکار داد چلرا کردن بزبربار اوست ای عجب او خنود نگه دارفه کاوبرماق وماق برفواست
— পৃষ্ঠা ৪ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।