Qaamoos e Qur'an — قاموس قرآن 7
/ ২৯১
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

قاموس قرآن - جلد ۷ نای زب کفاررا از اذّیت پیغمیر نهی میکرد وخود ایمان نمیاورد و نیز آنرا از عطاءین دینار نقل کرده ولی ابن کثیر وجه او لرا که گفتيم اختیارمیکند . درمجمع آنرا از عطاء و مقاتل نقل میکند و آنگاه درمجعول بودن آن سخن گفته است . ناگفته نماند سفیان وری‌درسال ۱ مجری ومقاتل درسال ۱۵۰فورت کرده و عطاءبن دینار ظاهر اً برادر سلسة‌ین دینار است که درخلافت متصور وت شده است اینها همه درزمان عباسی‌ها بوده‌اند از اینجا قول بعضی ازمحققین تأیید میشود که گفته : افسانة عدم ایمان ابوطالب لا ازعباسیان‌است» خلفایعباسی برای آنکه خودرا بخلافت ازعلو بین لابقتر نشان دهند میان مردم تبلیغ رنف کج باق مر عبدالمطتب برسول خدا ایمان آورد ولی‌ابوطالب جد علوبین مشرلكث از . دنیا رفت ۲ نأی ۵ ائمه اهل‌بیت علیهم السلام بایمان ابی‌طصالب بر اجماع کرده‌اند درمجمع ذیل آية فوق فرموده : اهل ببت علیهم‌السلام اجماع کرده‌اند که ابوطالب ایمان آورد » اجماع آنها حجت است‌زیرا آنها یکی از ثقلین اند که‌رسول خداپتمسك با ندو امرفرموده مان تمسکنم بهمالن توا » ونیز باین مطلب‌دلالت دارد آنکه ابن‌عمر نقل کرده : ابو بکر پدرش ابی‌قحافه‌را روزفتح مکه پیش آنحضرت آورد واسلام آورد» حضرت بابی‌بکر فرمود: ازاین پیرمرد دست‌برنداشتی تاآوردیش ؟ ابوقحافه آنروز نابینا بود » ابوبکر گفت : خواستم خدا اجرش دهد . بخدائیکه تورا بحق فرستاده من باسلام ابی‌طالب از اسلام پدرم شادتر بودم که اسلام آبی‌طالب چشم‌تور| روشن کرد حضرت فرمود: زاشت کمن : این مطلب مانند جریان ابوذر رحمه‌اله است که برای‌تبرثة عشمان‌ین ۱ عفان‌و ابنکه عثلمان‌حق داشتابوذررا

— পৃষ্ঠা ১০ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।