تاموس فر آن - جلد م ۰ عشر ۳ الادنون ر یلا . ۹ و آنیر یرتک الاقرین؛ شهر اء: ۲۱۵ . باید ید دانست که پدران و فرز ندان و برادرا داخیل در عشیرو نیستند قرغ 1 را نکان آ با کم دااژ کم راخرانگمز ازواجکم و عثیرتگم توبه : ۷۵ , مگیر آنککه گفته شود ۱ میرک ذکر عام بید از اي اسیت . ۳/۹ : چماعت , ۳ الم پا ۳ 2۳03 ۰ این افظ بیهبار در قرآن بکیار رفته و همه در بارة جُن و انس ات : انمام یو ۱۲۸و :۰ ۱۴- رجهن :۴۳ معشار (یکسرمیم): بشدهم(, وجذاب لین پن هم از معتاز با ینایم سیاء: ۵؛ . بعني گذشنگان ابیاء را تگذیب کردند رو ملالا شدند) و اینان که تکذیب دادهایونر سیدهاند (آنهاباآنهمهقدرت که ازین رفتند اینهاکه در قدرت از آنهاکمتر اند جتماً ملاك جواهند شد) ده بك | بعثر اجب . عم ۲ در اقربالمو ارد گوید: بقولی معشار یلك هزارم است که گنت اند بعشار تن 2 و عشیر بکدهم بکدهم سر ِ 1 1 و در قرآن 21 قر آن آمده است . : بو اذ الچیال . بر ۳ لماعت تکویر :۲و4 اهل لغت گمتواند : عثراء ناقهایست کیه در دهمین بسا هشتمین باه جاباگی آشی: و با مطلق شُء (بکییر ارل) جمع عشراء استوچون آیبه دربارة قایت است گفتهاند : شتر آیستن است . و عشار پيني آنگام که شتران آبستن رمورد علاقذٌ عرب) رهاکرده شوند . ولي نظر من برد از عشار بطق حابله اسست» نشتر آن و بر اداز«عیّلت! جالي بودن است. در کتاب بهاد از نظر قر آن وعام ص ۳۷ چنین نوشتهام: ابناثیر در نهابه گوید : عشر آءشتري راگوین+ که دو ماو از حابلگي آن گذشته باشد: سپس این کامهعمومیت
— صفحة ١١ —
هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.