Qaamoos e Qur'an — قاموس قرآن 3
/ ৩৬৯
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

قایوس قر آن - جلد ۳ ذو سس سس وس رس یس سای ات تا سای اک و و و سس و وت سا موس ات بت موه سر مس سس م 6 مر هو عدل‌منگممانده: ٩۵‏ «وآشهدوا دُوی عدذل منک » طلاق : ۲. جمع آن ذوون است مثل « رای المال علی سبه ذوی القربی والیامی...» بقره: ۷ . ذات : مونث ذو است بمعنی الصدور آل عمران: ۱۱٩‏ موصوف آن جمع است لذا مژنث آمده یعنی : خدا بچیزهائیکه در سینه‌هاست و مصاحب‌سینه‌هاست‌داناست. این کلمه ۰ بار درقر آن آمده است و ذات الحبك»ذاریات : ۷ چون سماء موّنث استلذا وصف آن ذات‌آمده. تثنیه آن ذواتان‌و جمعش ذوات است مور روم شاف مقام رمعت ان 1 دنا آان» رحمن: .4٩‏ هر که‌از مقام پروردگارخویش بترسددوبهشت دارد ... هردو دارای شاخه هاست . اما جمع آن در کلام مجید بکار نر فته ۳۹۹ ناگفته نماند : ذات گاهی بمعنی طرف» حال و نفس‌الشیی آمده نحو « تراوَرعن کهنهم دا امین کهف : ۷ ععنی از کهف آنها بطرف راست ما رک و نی و و اسر ادات ۶ ر زو بینکم .۰ انفال:۱. یعنی حالیکه در "میان خویش دارید اصلاح کنید . در اقرب الموارد پس از شمردن موارد استعمال آن میگوید در اکشر این عبارات راجح آنست که ذات همان ذود : طرد و دفع « و وجد مس .۰ م 2 دنهم امُرأَينِ تذودان » فصص:۲۳. یعنی نزديك آنها دو زن را دید که گوسفندان خحود را از مخلوط شدن باگوسفندان دیگ رکنار ودف‌میکردند در نهیج حکمت ۳۹۸ آمسده « ان ال ذيادة لعباده ٌْ نقمته 1 خدای‌سبحان عقاب را بر گناه گذاشته تا بند گان‌را از نقمت خویش کنار و دور کند 8 در صحفه‌سجادبه دعای۲ 4دربارة

— পৃষ্ঠা ৩৫ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।