قاموس قرآن - جلد ۳ ذدرية ذرية ِ يي سم ور 9 ظاهر آنستکه, ذرَیتَهم » مفعول و اعد » است . بعنی یادکن زمانسی را که پرورد گارت نسل آدمیان را از بنی آ دم بعنی از پشت آنهاگرفت و آنها را بر حودشان نشان داد و گواه گرفت کهآبا من پرورد کار شما نیستم ؟ گنل بلین کنو آهی دادیم این عمل برای آنبود کهروزقیامتنگویند ما ازاين غافل بودیمویابگویندپدران ما مشر لك بودند و مانسل آنها بودیم و به پیروی از آنها مشرلك شدیم چرا مارا بکار آنها هسلاك میگردانی ؟ فکر میکنم مراد از این دو آیه آنست کهخداوندیشر را ازحین گرفته شدن از صلب پدر طوری آفریده که توحید رافطری او کردهاستو آن گواهبودنشخص بر خویش و اقرارذاتی برتوحیداست واشهاد و الست بربکم وگواهی آنها همه برسبیل فطرت و تکوین است نه ظاهدری و عادی . و ظرف اشهاد این دنیاست از وقت جداشدن از صلب پدر تاوقت مردن. و درنتیجهشخص روز قیامتنمیتواند بکسوید من توحید را درك نکردم و نمیتواند بگوید» در شركك از پدران پیروی نمودم .زیرا فطرتاوراهنمای اوست 1 فاقم و جهك للداین حنیفاً ۱ فطر ال 91 فطرالتاس علیها ) روم : ۳۰ در این صورت آیدٌ شریفه راجع بعالم ذر نیست و روایاتیکه در بارة عالم ذر نقل شده شاید مراد از آنها عالمسلو لهاست کهدر پشت پدراناند و خحدا در حين اخذ آنها و در حين واردکردن برحم مادراز آنهاگواهی گرفت . و اگراین حقیقت ابتشود ری کتک از سوت ذرات ریز از وجود آدم اولی بیرون آورد و از آنها بر توحید گسواهی خواست وآنها گواهی دادند ۰ این ات اه یه تیاه و سیدمر تضی علم |لهدی(ر ه) در آمالی خود مجلس۳ بر کسانیکه آبه را حمل بر ذر کردهاند سخت حمله کرده و میگوید: بعضیبی بصیرت و نافرزانه پنداشته کهتأویل آیه آنست : خداوند
— পৃষ্ঠা ১৪ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।