Qaamoos e Qur'an — قاموس قرآن 2
/ ৩৮৯
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

ان ناگفته نماند صفت‌ذواالجلال والاکرام فقط دو دفعه در قرآن مجید آمده است یکی آبب+؛ گذشته و دیگری آخر سور رحمن . جلو : ( بروزن‌فلس )آشکار شدن . دجلی لی الم : وض » مت لاز 9 متعدی دو آمده است « ل اتما علمُها عند ربیلا ها لها لام ۰ اعراف: پروردگارمن است جزاو در وقتش آنرا ظاهرنمیکند و بوجود نمیاورد. ۷ و والشمسوشخیها الساذ تلیها . والتهاراذا لیا و یی ۳ ضمیره جلیها » به و میگردد مجمع البیان به ظلمت که از فحوای کلام بنظرمیایدبر گردانده است ولی‌حفظ ظاهر بهتراست.یعنی قسم بآفتاب و روشنائیش ؛ قسم بماه که از پی آن بر آید قسم بروز که آفتاب را ظاهر و آشکار میسازد . نور آفتاب پیوسته در فضا هست ولی آمدن روز که حرکت زمین است آفتاب را ظاهر میکند جلو 1۹ م ام و ۵ و فلما تجلی ز به بل عم دک وت صعتا » اعراف : ۳ چون‌پرورد گارش بر کوه‌آشکار ۱ شدآنرا ریزریز کرد وموسی بیهوش افتاد . مفسرین والامقام در تفسیر آیه دست و پا زده‌اند. دراینکه‌خدا جسم وجسمانی وقابل ریت نیست شکی نداریم شاید مراد از تجلی تو جه بخصوصی است که کوه طاقت آنرا نیاورد و از بين رفت» ریزریز شدن‌کوه از بين رفتن آن است و بر موسی روشن شد که . چون کوه‌باآن‌محکمی‌طاقت نیاورد اوبطریق او لی‌طاقت نخواهد آورد. المیزان در ذیل آیه و ماقبل آن بیانی یم ی او ۱ واولاان کب لیلج عذ هم فی الدئیا » حشر : ۳ حلااء خرو ج از شهر و یا اخراج از آن است (صحاح)و آن با معنای‌اصلی مغایرت ندارد زیرا خروج از بلد یکنو ع. ظهور است گوئی شخص‌در شهر مخفی است وبا خرو ج آشکار

— পৃষ্ঠা ৫৩ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।