Qaamoos e Qur'an — قاموس قرآن 2
/ 389
📝 Text 📖 PDF

جدم جرم م گویند که عمل واجب الوصل را قطع میکند . بنابراین قول » گناهکار را از آن مجرم گویند که عمل صالح‌را قطع میکند (درمجمع به ذیل آیهٌ ۱۲6 انعام رجوع شود ) در مفردات گوید: اصل جرم بفتح او ل بمعنی قطع‌ثمره‌ازدرخت است و بطور ره تاه کرون تب گفته‌اند . طبرسی در ذیل آیهٌ ۲ مائده «و لایجرمنکم: رااز کسا؛ یبحمنکم» ر وادارنکند ) نقل کرده است و این مطابق نهج | لبلاغه اتتتت که در نامه ۱۲ «روده 0 ایخینتکم شا شانهم علی قتالهمْ یل دعائهم مت را در آغجا فطع و کسب معنی میکند زمخشری در ذیل همین آیه میگوید : جرم جاری مجرای کسب است در تععدی بيك مفعول‌یا دو مفعول و آنگاه حملةٌ فوق را بمعنی کسب و وادارکردن گرفته است . مضی از بزرگان در تفسیر خود درذیل آیة فوق گوید: « بقال ای حمله » علی‌هذا جرمه تدر مه : جرم ۱ ۸ معنی جرم وادارکردن است . ولی این تعبیر را درکتب مشهور لغت پیدا نکردیم . و خلاصله آنکه :ز درمعنای‌جرم ر بفتح او ل ) سه قول هست : قطع» حمل » کسب . و لی قطع‌معنای‌او لی ومشهو رآن‌است وجرم (بضم‌او ل) ۱ بمعنی کناه از همین ماده است . بنظر نگارنده جرم فقط يك معنای دارد وآن قطع است و کناه را بدان سبب جرم گویند که‌شخص را از سعادت و رحمت خدا قطع میکند و گناهکار را مجرم میگوئیم زیرا در اثر گناه» خود راازرحمت و سعادت و راه صحیبح اتسانس تا و و که و لابجُرمّت؟ م»آمده چون‌بمفعول دوم با« علی » متعدی شده لذا معنای حمل (وادارکردن) برآن اشراب شده است وچنانکه میدانیم «حمل » برمفعول دوم با « علی » متعدی میشود گویند : حمله علی - لام یعنی او را بفلان کار وادار کرد لفظ « علی » در يكآیه مذ کور

— Page 35 — This text was taken automatically from the PDF and may contain errors. When in doubt, check the original page.