جذو قرآن مجید یافت میشود . جذوة : شعله . تک بزرگی جرد در آن آتش کیت رد2 الیان)«لعلي یکی راوج میالثار لک تضطلون ) فصص : ٩ شاید بشما از آن خبری بیاورم با تکهای از آتش که گرم شوید . راغب گوید که بعد از تمام شدن شعله از هیزم باقی مانده باشد . این کلمه فقطدر يك محلازقر آنآمده است رجوع 1[ جرح : (بروزنففل) زخم . مر 7 و فرس 96 ور جمع آن جروحاست! و الاذنبالاذن ِ_ پالسن و الجْروح تصاش ؛ : ۵ گوش در مقابل گوش دندان در مقابل دندان و زخمها قصاص شوندهاند , در مفردات گوید : قد حشاهد را جرح گویند گوثی قادح زخمی باو میزند حیوان شکاری را جارحه نامیدهاند زیرا زخمی میکند و با کسب میکند» اعضاء بدن را که کار میکنند جوارح گویند زیرا اثر ی ۳ میگذارند وبا کسب میکنند اجتراح کسب گناه و اصل آن از جراحة است (یاحتصار) جرک لیات رم خی ند وماعلشتم له ات اسان شلو و آفترر حبوانات شکاری تعلیم دادهابد در حالیکه تعلیم کنندة سکكهایشکاری و پا صاحبان شکار با کلابهستید. در مجمع فرموده : جوارح تیش صوانت انست از ظیون و درندهها » واحد آن جارحه است و علّت این تسمیه آنست که برای اربابان خود دراثرشکار کردن طعام کشت میکنن.: نا کفته*نماند. کسب یکنوع اثر گذاردن است . و آنگاه که جارحة بمعنی کاسب بکارمیرود» معنای او" لي ملحوظ است ۱ تموالدی یوق ک لو ماجز وتا رش یک نمی ام َ / انعام : ۰ او کسیاست که شما را در وقت شب میگیرد (میمیراند ) و آنچه در روز کسب میکنید میداند سپس در روز
— পৃষ্ঠা ৩১ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।