Qaamoos e Qur'an — قاموس قرآن 2
/ ৩৮৯
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

حلط و ممترج میشوند و بصورت کیاه در میابند . علی‌هذا باء در « به » ممکن است باه را برای تعدیه گرفت یعنی گیاه ی 2 ۳ ۳ نم ۴« « وان کثیرا من‌الخلطاء لیبغی بعضهم علی‌بعض الا این آمنوا و عملوا الصالحنات ... » ص : ۲8 خحلطاء تیه خحلیط و آن بمعتی رفیق و همسایه و شريك است مراد از آن در آبه شریفه شر کاه است که مال خود را با مال شريك‌خود مت هیر نفد خلع : برکندن . « نی آنا ربك فاخلن تلیك انك_بانواد ی ! طه : ۱۲ منم پروردگار توپا پوش خود را برکن " که تو در وادی پالك طوی هستی . بعقيدة المیزان وادی سینا در اثرخطاب خدا ومقام قرب وموطن حضور و مناجات ۰ مقدس شد و شرط ادب آن بود که موسی در آنجا بی کفش باشد لذا امر بخلم نعل شد » مقد س بودن کعبهٌ شربف حلع ۳۸۳ و مساجد و مشاهد مشر فه همه از ارات اناوت 6 بسیب عبادت مخصوص و یا واقعة محترمی است که درآن نشریع و با در آنجا واقع شده و کرنه میان اجزاء زمان و مکان تفاضلی‌نیست. این سخن قوی وصحیح است ۶ م م هی م 1 و صدر آیه « انی آنا رباگ »واه ماقبل « نودی يا موسی » و آیات مابعد ‏ شاهد آن‌اند در مجمع از کب و عکرمه نقل کرده : علت این خطاب آن بود که کفش موسی از پوست میت خر بود و در وجه سوم از وجوه چهوار گانه شیگوانك: ۶ غلت: این دستوز اس که پا برهنه بودن علامت تواضع و فروتنی است و لذا بزرگان سلف پابرهنه طواف میکردند و آنرا از اصم نقل میکند . این وجه نیز قابل قبول و طبع پسند است . آنچه ازبعضی صوفیه نقل‌شده که مراد از آن تمکن و استفامت است بی مدرك و خالی از اعتبار معا

— পৃষ্ঠা ২৯০ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।