حلد کند هر چند حارج نخواهد کرد و در ذیل آیهٌ او ل فرموده: آتشیان مانند بهشتیان مخلداند وبهیچ وجه از آن خسارج نمیشوند ولی این ابدیت موجب مسلوب القدرة بودن خدا یست . نکارنده گوید : ماحق داریم دربارة آیات خداوندفکر و تدبر کنیم و آنها را بیکدیگر بر گردانده و استنتاج نمائیم دربارة خلنود اهل عذاب و اینکه استثناها فقط برای اثبات قدرت است وبا عملی خواهد شد حمیقتپیش خدا استو آنچه در علم خحداست بآن تسلیم هستیم . در اینجا بساید سه مسئله را بررسی نمائیم . ۱ - خلود و جاودانی بودن بعنی چه و چطور متصو ر است موجودی همیشه در يك حال باشد و تغییر و فسادی درآن راهنیابد ؟. ۲ آبا خلود درآتش وبهشت تدریجاً عادت میشود وحالت او لیه ملد ۳۷۹ خود را از دست میدهد بانه ؟ بعبارت دیگر آیا جهنمیها در اثر دشت زمان از احساس عذاب حلاص نمیشوند ؟ آبا بهشتیها در اثر لذت یکنواخت احساس حظ را از دست نمیدهند ؟ . ۳ آیا خلود در آتش برای کفتار ظلم نیست ؟ کسانیکه مثلا شصت سال کفر ورزیده و آیات خدا را تکذیب کرده و عمرخود را در کارهای بد باتمام رساندهاند آیا عذاب ابدی در حق آنها رواست ؟ دربارة مطلباو ل بایددانست : موجودات مادی در این دنیا از حیث کمیت ابت وازحیث کیفیت در تغیبر و تبد اند . کمّیت ووزن و اندازة ماده ثابت و بیکم و کاست است ولی از لحاظ کیفیت شاه تههیتان سوم هی مش زا تبدل و فنا و فساد و زوالاند و هیچ وقت در وضعی و حالی ثابت و پایدار نمیمانند . از طرف دیگر دردنیای مااصلی بنام اصل کهو لت ( آنتروپی ) برتمام مواد و نیروها
— পৃষ্ঠা ২৮৩ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।