حل(د ارم ای 2 صریح استولی ورالاماشه كثِ_ِ بفتن. | نها در آتش مخلداند مکّر در وقتیکه و ۱ ۲۳۱ خدا بیرون شدن را بخواهد وجملهة و ان رب ال لمایتربد » بنظر میایدکهاناستناءواقعشدنیاست روالهالعالم ) برخلاف ذیل آية دو م کهپس از استثناه فرموده : یحو ذ » یعنیبهشت آنها عطائی غیرقابل قطع است » این میرساند که استتنا در آیه دو م فقط برای این است که خدا مسلوب القدرة نیست و اهل بهشت گسر چه مخلد اند اما خدا در هرحال. قادر است ۰ . ولی ذیل آیبهٌ او ل چنانکه ؟ گفته شد غیر از این است . ای سوم مطلق و شامل همه اهل آتش است ولی پس از وعدة خلود میگوید : ۷1 شام ای" ان" رَبكَ حکیم علیمٌ » یعضی در آتش مخلداند آنوقت خطاب را متوجه حضرت رسول (ص) کرده فرماید : مکر و قتیکه خدا بخواهد ِ 1 , 4 «عطاء ص__ ۳۷۳ 4 دواسم حکیم و علیم که حکایث از کت :و دانائی خدا دارند میرساند که استشنا واقع شدنی است والهالعالم . آیةٌ چهارم گرچه دربارة مطلق طاغیان است ولی آیات ذیل نشان میدهد که مراد از « الطاغین» کفار و مکذ بین آنیات تن و ماد اند که در بیان علت آن فرموده : «انهم کانوا این شتا و کذبوا پآیاتنا کذابا » . و « احقاب » چنانکه در « حقب » گذشت بمعنی مد تهای ۱ زیاد و زمانهای مفصل استنتیجه این میشود که مکذ بینمعاد مد تهای زیاد و سالهای متمادی در آتش خواهند بود نه همیشه والّهاعلم . نا گفته نماند : ار مراد از که گفته شد در اینصورت آیاتیکه درباره خلود اهل عذاباند همه با این آیات مقید میشوند و در بارة آنها باید گفت : اهل آتش مخلداند مکر آنکه خدا بخواهد .
— পৃষ্ঠা ২৮০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।