Qaamoos e Qur'an — قاموس قرآن 2
/ ৩৮৯
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

خلد خلد : ر بضم او ل ) هميشه بودن . مکث‌طویل . همچنین است خلود . راغب گوید : خلودآنست که شیه آزعروض فساد بدور بوده و در يك حالت باقی ماند و نیز هرآنچه تغییر و فساد دیر عارضش شود عرب آنرا با خلود توصیف میکند و بسنگهائی که ديك راروی آن میگذارند خوالد گویندنه برای همیشه بودن بلکه برای مکث طویل و زیاد پایدار بودن . معنی دو م را اقرب الموارد عیناً از کلیّات ابوالبقا نقل کرده است و نیز گفته بآنکه باکثرت سن جوان مانده گویند : و خلد خلوداً » . طبرسی ذیل آی ۵ ۲بقره فرموده : « الخلود هوالدوام ... » درقاموس گفته : لد وخلود , بمعنی دوام و بقا است و نیز در بارة جوان‌ماندن و سنگهای ديك که گفته شد خلود زا قل کره اس آقرف‌النوارد نیز قدم بقدم در پی قاموس است . کشاف ذیل آیةٌ ۲۵ بقره گفته : « الخلد : الشمات الدائم و البقاه حلد 7۷۰ اللازم الذی لاینقطع » در جوامع الجامع عين عبارت کشاف راآورده است . وجود ویر با «خالدین فها .. الاماشاء ریك » هود : ۷ و ۱۰۸ « خالدینٌ فیها الا ماشامٌ ال » انمام : ۱۲۸ نشان میده دکه خلودبمعنی‌دو ام‌وهمیشگی است و گرنه استثنا جا نداشت . ولی در آیات « خالدی فیها ابدا » نساه : ۵۷ و ۱۲۲ و ۱۹۹ مائده: ۱۱٩‏ درصورتی‌مفیدهمیشگی است که « ابدا » صرفاً برای‌تا کید باشد چنانکه‌بقرینةآیات دیگرتاً کید اس نه تأسیس ی او و سا جطنلیش رون قبلک‌الخلد فان مت" هم ادن » انیا : ۳6 بنظر میاید مراد ازخلد عمر دنیا باشد نه حلود : فقط یکبار در و آمده ۱ _ یلام لك یوم الخلود » ق : 0 او ل شش بکار رفته است « ذوقوا 20

— পৃষ্ঠা ২৭৭ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।