۳ انعام آنآب زرع رويانديم و از زرع دانههای رویهم سوار شده بیرون آوردیم ۱ خضر ( بروزن قفل ) جمسع حر م چم و ۱24 اعضر است مشل » وسیع ستبلاتٍ مر 2 مر خر واخزیا بسات » یوسف 1ِ 1 و مثل » الم یاب سندس ۳ 5,۶۰ و استبرق با ۳۳ 5 متکتیین علیزفرف + خضر.. رحمن با » نی جل لکم ال الاخضرنارا قاذا انم منهتوقدون » یس ۰ ۰ خداشکه از درحت سر برای شما آتشی آن میافروزید . ناگفته نماند : در هر درحت سپز آتش نهفته است بطوریکه اگر دو چوب تر بهمسائید شو ناه میسوز ند آتتن فیکیر تاه انش یوار جنگلها که در « عصر » خواهدآمد بو اسطهٌ بهسم سائیده شدن درختان جنگلی در اثر گردبادهاست . ولی چون الف و لام « الشجر » در آية پدید آورد که از ۹٩ ۰ کشت است بعنی : از حضر ۲۵۷ شریفه برای عهد ذهنی است لذا از آن درخت معلومی در نظر است . نقل کردهاند : درعت مرخ ( بروزن فلس ) و درخت عفار ( بروزن مدار ) دو درختاند که با سائیدن بیکدیگر آتش میگیرند و مشتعل میگردند . واز کلمة «فاذانتینهتوقدون؛ روشن میشود که عربها با سائیدن آندو بیکدیگر آتش میافر وختهاند . لذا باید گفت مراد از « الشجر » در ای شریفه از این مطلب تقویب معاد همان دو درحت است . در نظر است یعنی : حدائیکه از درنعت سبزوتر آتش سوزان خار ج میکند» میتواند ازاستخوان بوسیده آدم زنده برون آورد . در قاموس میگوید : مرخ درختی است که زود مشتعل میشود و عفازدرختی است که با آن آتش میافروزند . خضع : خضوع چنانکه در اقرب و قاسوس گوید بمعنی : تواضع » سر بزبر انداختن و آرامی
— পৃষ্ঠা ২৬৪ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।