Qaamoos e Qur'an — قاموس قرآن 2
/ ৩৮৯
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

حوا ۱ کل « کل الطعام ان جلالبنی اسرائیل الاماحر ۳ [شراثیل عللی‌نفسه.» توا بالوربة فاتلومار ان ۳ صادقین ۱ آل‌عمران 7 حوا : ایآ خر ج لمع ۶ 2 2و و ور له خداء احری: عازن : ۵ در مجمع گوید : احوی یعنی سیاهتر حوه: سیاهی . راغب نیزاحوی را شدیدالسواد گفته است بهمر حال منظور ازآن تیره رن است‌یعنی : آنکه چراگاه رارویانید و آنراخشك وتیره‌تر کرد . میشزد گفت که غثاء راجع بعلف و احوی راجع بزمین چراگاه است بعنی غلف آنر! حشك ۱ و زمين آنرا که سبز بود تیره‌تر کرد . حیث : ظرف مکان و مبنی" ۱ برضم است‌ولازم الاضافه‌ومضاف ۱ الیه آن پیوسته جمله است بعضی ادعا کرده که مضاف‌الیه آن گاهی مفرد میاید و بشول راجز استدلال کرده است : طالعاً ... » ولی جمهور اين مطلب را انکار نموده و گفته‌اند : سهیل « اماتری حیث سهیل مرفوع و مبتداه وخبر آن محذوف ی ۵ وه ٩۶‏ 1 مور وه حیث ثقفتموهم » بقره : ۱( آفیضتوا من آقاض التاس و اسعرُوا ال » بقره: ۸۹ . حیث بصلهٌ فطیه و اسمیه هر دو اضصافه میشوه ولی در قترآن مجید مضاف‌اله آن همه جملقطلیه اه و و اف و چون ماءکافه برآن لاحق شود معنای شرطمیدهد و جازم دو است ( قرب ) مثل ۱ وحیشما کنتم ونوا و زجوهکم کُطرهُ ؛ بقره: ۱۵۰ درقر آن مجیدفقط دوفقره «خیث‌ماه : 6 و ۱۵۰ و بقیه « حیث » و بست نه بار بکار آمده است بقره رفته است . حیف ؛ ورجانث. رالمَوّت بالحی" لك ماکتت منه یذ ق ید مان کار شنع و ول است مثل « حادعن الطریق حیداً : مال‌عنه‌ وعدل 4 . در نهج البلاغه خطبةٌ ۱۸۹ در

— পৃষ্ঠা ২১২ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।