7 و وا ره ) بقره: ۹۰ ( وصتة 1 مفعول فعل مقدر ۱ است یعنی « لیوصوا وصية » معنی آیه چنین میشود : آنانکه از دنیا میروند و زنانی آزخود میگذارند : برای زنان خویش متاعی تا یکسال . وصیت کنند آنگاه ورثه زنسان را از خانهةً متوفی خنارج نفمایند ۳ اگر خودشان حارج شوند برای شما گناهی یست .... گفتهاند. : این حکم پیش 1 تشریع عدة وفات واردبود وآبات ۰ ِ ِ اوفأت که چهار ماه و ده ۳ ۱ ۳ نشود و از مال شوهر ۵ : ارتراق نخاند و ور قدرت اخراج . | او را در آن مدت ندارند و اگر شد » اين حکم را نسح کردهاست. ۱ در تشیرعیاشی نقل گرده که راوی از اسام #( از حکم این پر سسیل . فرمود این آیه منسوخ است بایة هبرض یهن زب افو عشر؟ : و نیز بآبة میراث : بو ات نظیر آن را از ابوبصیر نقل حول ۱ ۳۰ میکند . از فیض کاشاتی ره درتوضیح روایت نقل کردهاند که : تربص یکساله با اه عدة وفات و نققة یکساله با آیةْ ارث نسخ شده است و آیٌ عد؛ وفات هر چند قبل از اين آیه واقع است ولی از حیث نزول بعد از این آیه است . ( آیهةٌ عدة وفات ۲۳4 بقره است ) . ناگفته نماند اگر شیعه و اهل شنت بمنسوخ بودن آینه تصریح نکرده بودند و روایاتی در این زمیته نقل نميشد ممکن 2 گفته شود : این آیه مطلب دیگری میتواند وصیّت کند زنش پس از خحودش نماند واعارج شود و ازدواج نساید بر ورثه حرجی تیست .
— পৃষ্ঠা ২০৭ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।