حهطژد وه 9 م و ی , سبح بحمدك » ۱ آنست که تو را تسبیح میگوئيم در 1 « وان من شیء رالاس بحمّده » یعتی : هر چیز خدا را درحال حمد تسبیحمیگوید. بعید یست : باه بمعنی مع و 2 و مصاحبت باشدچنانکه در ۱ ادخلوها جّلام » حجر : 4٩ «یا نوخ هط تلم پتا. مود : 6۸ گفتهاند . ۳ با حال از لحاظ معنی یکی است . ۱ ۱ این معنی کاملا ساده و روان است و معنی آیات چنین میشود : ما تو را نسبیح وحمدمیگوئيم» رعد خدا را تسبیحمیگویدومیستاید - وهر چیز تسبیحخوان وحمد گویخداست ناگفته نماند : تسبیح راجع ینز به خداوند و پاك دانستن اواز نقائص است و حمد راجع به تعمتهای حداوندی است پس 1 پسحبحنده) راجع بهردو مطلب است و اینکه بعضی گفته اند حمد خدا تسبیحاست و خدا را با حمد تسبیح کن درست ست ی اسراء : ۵۲ آية شریفه میفهماند که روز قيامت بشر چون زنده شد اعاده و بعث را فعل جمیل شمرده و خدا را در این باره حمد خواهد کرد چون حقائق بروی منکشف گشته و قیامت را ازلحاظ حکمت المیزان ) یعضی : روزی شمارا میخواند شما او را حمد گوبان اجابت میکنید . لً محمود : ستوده . « ی ان و سم مر کی میک رت قامامخمودآهاسراء : ۷۹ #ٍ حمید : ممکن است بمعنی فاعل باشد یعنی ستاینده و ممکن است بمعنیمفعول باشدیعنیستوده. وآن از اسماه حسنی است و هفده بار در قرآن مجید آمده است « وَاعلوا آن ال نی خمیل» بقره : ۲۲۷ بدانید خدا بینیاز و ستوده استگا:.: فا ان خدا بینیاز و ستابنده است و اعمسال بنده را میستاید . چنانکه در مجمع نقل
— পৃষ্ঠা ১৮১ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।