Qaamoos e Qur'an — قاموس قرآن 2
/ ৩৮৯
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

1 شاید علّت » آن باشد که شکر از نتائجم حکمت است . حکیم : محکم کار: حکمت کردار . کسیکه کار را از روی تشخیص و مصلحت انجام دهد . در گذشته از جوهری نقل شد که حکیم کسی است‌کارها را محکم و استوار انجام دهد و آنچه‌ازطبرسی نقل شده : حکیم بمعنی مانع از فساد است. عبارت دیگرمحکم کار میباشد و آن صیعَة مبالغه است . اين کلمه از اسماهحسنی است و مجموعاً ٩۷‏ بار در قرآن مجید بکار رفته؛ فقط در پنج محل صفت قرآن‌ودريك محل صفت امر آمده سبحان است‌وآن رو از و لك نتلوه > عليك من 7 الایات و کر الحکیم 7 : ۵۸ م وه و یس ار آن العکیم 6 پس : و آیة او ل سورة یونس وآية دوم سورة لقمان و آية چهارم سور | یس » حکمت را بمعنی حقالق حکم ۱۹4 معارت و فروعات آن گرفته و حکمت و حقائق مصارث در آن مستقر است . ۱ بنظرمیاید که : قر آن‌مجیدرادر دراطلاق این صفت يك‌شخص‌عاقل و محکمکار فرض کنیم هماتطور که شخص را در اثر حکمت کردار و محکم کار بودنش حکیم میگوئیم هکذا قرآن در تعالیم خود مثل يك شخص محکم کار است و اطلاق حکیم برقرآن و يك شخص دانا بنابر آنچه گفته شد یکسان است . قرآن‌حکیم است یعنی ازروی تشخیص دستور میدهد و محکم کار ۲ حکمت کردار است . و آن يك محل که حکیم وصف امر آمده این آیه است «فها | کل آشيعيم »ده : 6 میشود گفت : حکیم‌دراین آیه بمعنی مفعول ومحکم کار ی‌شده است‌معنی آیه چنین میشود : در آنشب هر امریکه از روی تشخیص و محکم کاری است از هم جدا میشوند .

— পৃষ্ঠা ১৭১ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।