Qaamoos e Qur'an — قاموس قرآن 2
/ ৩৮৯
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

حکم و شاید تضاوت و داوری روی کتاب باشد . حکمة : با مراجعه باصل معنی کلمه میتوان بدست آورد که حکمث يك حالت و خصیصء درك وتشخیص است که شخص بوسیلةً آن میتواند حق و واقعیت را درك کند و مانع از فساد شود وکار رامتقن و محکم انجام دهد علی‌هذاحکمت حالت نفسانی وصفت روحی است نه شیه خارجی بلکه شیء محکم خارجی از نتائج حکمت است راغب گوید : حکمت رسیدن‌بحق بواسطهٌ علم وغقل است .درمجمع ذیل ای ۳۲ بقره گسوید : حکمت آنست که تو را بر امرحق که‌باطلی در آن نیست واقف کند . و تایه ۰« از دبا میگ آیامنا ور کوکناب ایک .. »بقره : ۱۵۱ « یی الحکنة من شاه و مَنْ یوت الْحکمة ند اوتی خبرا کییرا .۰ ره : ۲۶۱۹ ۱ این کلمه بیست بار در قرآن م7 ۱۳ 4 مجید تکرار شده و در بیشترسوارد توآم با « کتاب » است و تعلیم و انزال آن از جانب خداوند و از جانب پیامبران نسبت بمردم است. مراد از کتاب در آن موارد احکام شریعت و کلمات دین و مراد از حکمت همان‌محکم کاری و تشخیص است . در بعضی از آیات بتکالیف در سوره اسراء بعد از شمردن عده‌ای از واجبات و محرمات فرموده « دیما اوح لك رک من الحکمةٍ ... » اسراء : ٩۳شاید‏ این اطلاق بجهة آن باشد که‌تکالیف سبب حکمت‌اند . همچنین است آیة ه وا کر مایتلی فیتِکن‌ین آیات او والحکمة ... » احزاب : ۶ و شابد در آبه و ت ۰ » زخرف : ۲۳ مراد تعلیماتو احکام عیسی باشد و در یه « ولد یا مان الحکمةٌ آن اشکرتثر» مان : ۱۲ بشکر حکمت گفته شده بئا برآنکه و آن » تضعربه است .و

— পৃষ্ঠা ১৭০ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।