حفو حقب ۱5۷ عرش را احاطه کرده و بآن چشم | چنین است نب نک عَنها کال میدوزند و منتظر دستور میمانند و در آنحال تسبیح میگونند . رجوع شود به « عرش . حفو : احفاء : مبالغه در سئوال با مبالغه در دانستن حال شخص است رمفردات ) در نهایه آمده که زنی و ی ی فاخنی و قال انها ۱ کانت تأتیناژمی خديجة » حضرت از او بطور تفصیل احوالپرسی کرد و فرمود: اودرزمان خدیجه بمترل ای ۱ ولاستلکم ا ۶ 9 م سوالکم ان پستلکموها فیح اه : ۳۷ اموال شما را نمبخواهد و ا کر بخواهد و در خواستن مبالغه کند بخل میورزید و نمیدهید . و ینونک الک نی عنهاقل اتما علمها عند أثر » اعراف : ۷ از تو از قیامت میپرسند گویا بآن دانائی » بگو علم آن پیش پروردگکار من است « عنها» به « سئلونك » متعلق است و تقدیر ۳۷ 5 عالم است ۱ دانسته است . و ربی نهک بیحفتاً ؛ مریم : 4۷ گفت سلام برتوحتماً ازپرورد گارم برای تو آمرزش میخواهم که اوبمن مهربان است طبرسی « حفی » را مهربان معنی کرده و گوید : حفی" آن است که در سئوال مبالغه کند ونیزکسی است که در عطا کردن نعمتها لطتف کند. اصل باب بمعنی آخررساندن «مبالغه ) است گوثی « تحفیت بهای بالغت فی اکرامه » یت فلان : ای بالغ فیبرهو السئوال عنحاله ) . حقب : (بروزن عنق )دهر. زمان . (مجمع ) جم آن احمّاب ٩ م۸ م ه م م است ابر نی ابلغ مجمع ال ناوامضی تا کهف : ٩۰ آرام نگیرمتا بمجمع دو دریابرسم در نهابه هست : بصاحه وحفی به وتحفی یا مدتی دراز راه بروم .
— পৃষ্ঠা ১৬৪ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।