حسن نست بآنها شر نبود زیرا شر عدمی و سیل وحجود. است : در ماع دیگر میخوانيم بان 2 ۶و و م م مگ ۶ و تصبهم حسنة یقولوا هزم من عثانه 4 ۶ و ۸ وان تعبهم من توا هید من عتدله؛ حْرٌ من عندالهفمالهژلاء 4 م و ۳ 7 جر م ۳ ت ازعض و ۳ تساه ار ده و و سیتة * فمن یک ۸".- ۷۹ هٌ مشر کان بسرسول دا من خرده گرفته و میگفتند : خوبی از جانب خدا و بدی از جانب تو انش که تما فرش ال ا هجو اتب میفرماید : بگو حسنهوسیثه هر دو | زجانب خداست « فل کل منعندا در اینجا خحدا هر دو را از جانب خود میگوبد ودر یه بعدی فرموده: حسته از جانب خداست (واوست که حسنه میدهد و کسی اجبارش نمیکند ) و سیثه از جانب مااست هنی ماسبب میشویم که خداوندسیثه پیش میاورد . در قر آنکریم آیات زبادیهست که شرور وبلاها معلول حسن ۱ ۱:۰ اعمال ناشایست مردم است مئل : 0 ۷ ی ایدیکم شوری : ۳۰ ۱ ات من مصية | لا بادن ال » تغاین : ۱۱ . در یه او لیبلارا معلول عمل آدمی و در آیة دو م از خدا مبداند. یعنی شر را خدا میاورد و لیعلت آن عملانسان است . ار دمقتضای ۱ ی ی و1 ۳ و خلقه » باید اینها شرا و ند نباشند وحال آنکه قرآن مجید در شر و مصیبت بودن این قبیل چیزهاصریح است ؟! . گوئیم اینها از لحاظ تقدیر و موازنه و اثر اعمال و انتقام در ممابل طغیان » عدل و خیراند هر چند نسبت باشخاص مجرم شر و مصیبت باشند چنانکه در سوره الرحمن در چند محبل پس ازذکر عذابهای آخرت آبه « بای آلاء...: آهده امتت زرا آن عذابها نبت بنظام عالم ۲ مقضای شقاوت مجرمین خر و از لوازم نظام کلی عالمند گرچهنسبت بمجرمینشر اند
— পৃষ্ঠা ১৪৭ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।