Qaamoos e Qur'an — قاموس قرآن 2
/ ৩৮৯
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

یه راغب گوید : حسن ر بضم او ل عبارت است آزهر چیز سرور آور و خوش آیند . قول راغب جامع هردو معنای فوق است زیرا خوش آیندشامل هر دو از زیبائی و نکوثی است . حسن درقر آن هم مصدر آمده و هم اسم ۱ و ذکر شد و مثل « راما آن تعلوب و ان تخد فیهم سنا , کهف : ٩‏ که هردو .صدراند ومیشود گفت که اسم‌اند و نحوه وال + عنده حسن الما ب » آل عمران 1 و ۳ مر و ور عنده خن راب » آلعمران : ۵ که هر دو اسم‌اند یعنی بر گشت خوش آیند و واب دلپسند نزد خداست . .را لا حمُن ( بروزن فرس ) وصف است بمعنی زیبا و نیکو. ه ق ربا وحن » آلعمران: ۳۷ پرورد گارش او را پذیر فت‌پذیرشی نیکو. و من دای برض ال فرضا فصن تن ۱۳۵ آن : قبول حسن » قرض حسن ؛ متاع حسن » رزق حسن ؛ اجر حسن ) بلاء حسن و غیره است . حسنة : هر نعمت وش آیند و شاد کننده است که بانسان ميرسد و سبثه ضد آن است (مفردات ) و یلم( و رت هردو است « زبنا آننا یدیا حمته و / وا الثار » بقره : ۲۰۱ پرو رد گارا بما در دنیا نهمتی نیکوبخش و در آخرت‌نعمتی تيك بخش و ما را از عذاب آنش نگاه‌دار . این کلمه مجموعاً ۲۸ وی را اه اس شامل نعمت هر دو جهان است و حنی در طاعت و شفاعت و پیروی نیز بکار رفته است و من جاءیالحست م۳ م ‏ ۹ استالها ‏ انسام : ۰ مج و رز ِ من ی بکن له نصیتٌ منها » نساء ۸۵ ( لد کان کم فشی ۳ 9 سول له اه محسنة ً ان ف۹ حسنات جع یه من و شامل نعمتهای دنبا و آخحرت هر دو

— পৃষ্ঠা ১৪২ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।