Qaamoos e Qur'an — قاموس قرآن 2
/ ৩৮৯
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

گویند : رجل حرام و قوم حرام (مجمم‌البیان) مثل ه لاتفتلوا الصید وانتم حرم , مائده ٩۵‏ شکار را نکشد آنگاه که در حال احرام 7 هستید . شخص در حال اخرام را حرام ومحرم گویندکه از چیزهائی ِ) محر مات احر ام و ( ۳ وان" چدة الشهوّر دام انی گر شهرا فی کتاب ال وم خلق 4 ۱ 9۳۰ وو السَمواتِ والارض منها آربعه خرم دك این القیم... » توبه : ۳٩‏ ماههای‌حرام عبارت‌اند ازذوالقعدة الحرام » ذوالحجة الحرام محر م الحرام ورجب . سه‌تای‌او لی پشت سرهم‌اند و چهارمی تنها و ما بین جماهی‌الثانی وشعبان است . حکم #هار ماه مزبور حرمت جنگ در آنهاست: یستلونك عن الشهر الحرام ۷ و اگر یکطرف اخترام آنها را مراعات نکرد و ابتدا بجنگ نمود مراعات احترام آن برطرف هیگرلازم نیست‌چنانکه بعداً خواهد آمد . ۱۳ فیهن" انشکم » از این جمله‌فهمیده میشودکه معصیت در این چهار ماه کتاهفرت شش استت در لش ان میگوید : خداوند این چهار ماه‌را حرام کرد تا مردم از جنگ دست بکشند و امن داثر شود و مردم بسوی طاعت خدا روند احترام این چهار ماه از شریعت ابراهیم لا بود و عرب آنها را حتی در بت پرستی محترم می‌شمردند . « لك لیخ الم , اشاره بدان است که اين تحریم دین‌قائم بمصالح‌بندگان است ( باختصار ) . عدٍ دراب ۱ فیذا انسلخ الاشهه وجد تنوهم ... » توبه : ۵بعضی‌ها گفته‌اند: مرادازماههای حرام‌چهار ماه‌مشهوراست ؛ ولی سیاق آیات نشان مبدهد که مراد از آنهاچهار ماه مهلت است که در آبه ۲ این سوره ذکرشده « فسیحّا ف الا رضص اریمهاش ر » نه ماههای حرام و اين چهار ماه حرام خوانده شده که

— পৃষ্ঠা ১৩১ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।