ای علی الیدی » فصلّت : ۱۷ م و 2 س و 2 ۵ م ۶ ۱ شون علیالاخرة» فکر میکیم استعمال استفعال دراین محلها برای آنست که دوست داشتن کفر در مقابل ایمان و دنیا در مقابل آخرت و ضلالت درمقابل هدایت يك چیزعادی و فطری نیست بلکه انسان آنرا برخلاف فطرت خود میطلبد وبرخود تحمیل میکند . برض یه بای الصافناث الجیاد. ال ان جر حب لیر عنذ کررییحنیتوارث پالحجاب ص ۳۱ - ۳۲ . این دو آیه در حال حضرت سلیمان است گفتهاندفاعل «توارت» شمس است یعنی آفتاب بپرده شده و غروب کرد . گفتهاند مراد از « الخیر» مال کثیر است و گفتهاند مراد اسبان است که در آیه ما قبل ذکرشدهاست طبرسی گوید : ر حداعسِفر زیاد شدن اسبان را زیاد مر من ۱ 2 شدن خیرنامیده و فرموده و الخر حب ۹ ۱۶5 ۶ ار » نحل : ۱۰۷« فاستحبوا | معقودیتواصی اللالی یمه خیر تا روز فيامت به پیشانیهای اسبان بسته است . در معنی این آیه باد کفتگوشده و گفتهاند: تماشای اسبان او را از نماز سازداشت . روایت شده که صلاة عصر از او فوت شد وبقول طبرسی امامیه است که اول وقت از او درروایات فوت شد . جبائی گفته نمازو اجبی فوت شد بلکه نافلهای بود که در آخروقت بجا میاورد . نکارنده احتمال قوی میدهم ات , بمعنی اختیار است و حب شیء از اختبار آن جدا نیست و ۱ جت ار مفعول وا است و وه در وک ذکر رسی ؛ بمعنی تعلیل است . ارباب لغت تعلیل را یکی ازمعانی نهگانة «عنْ» شمردهاند . قاموس واقربالموارد تصریح کردهاند که « عنْ ) ق ) وساکانامتففا زار اه لابه| [لاعن موَعدة و عدها رد : ۱۱ ترا لا اه و۵ ند ها اسان اس
— পৃষ্ঠা ১০১ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।