Tarikh_e Tabari — Tarikh e Tabari J16 end
/ ১১৬
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

دنباله تاریخ طبری ۷ آنگاه عباس بدو گفت: «دست خویش را دراز کن تا با تو بیعت کنم.» محمد بدو گفت: «مکتفی چه شد؟» گفت: «او در پایان کار خویش است. پندارم که تلف شده.» محمد گفت: «خدا نکند که تا وقتی جان مکتفی در پیکر اوست. دست به بیعتی دراز کنم. اگر بمیرد. چنین می‌کنم.» پس از آن مکتفی سبک شد و به خود آمد» صافی حرمی بدو گفت: «اگر امیر مومنان چنان بیند که کس سوی عبدالله بن معتز و محمد بن معتمد فرستد و در خانه خویش کس بر آنها گمارد و آنهارا بدارد. که کسان درباره اين کار از آنها یاد کرده‌اند و درباره آنها شایعه گویی کرده‌اند.» مکتفی بدو گفت: «خبر داری که هیچکدامشان بیعتی بر ضد ما پدید آورده؟» صافی بدو گفت: «نه.» مکتفی گفت: «در شایعه گویی مردم گناهی بر آنها نمی‌بینم. معترض آنها مشو.» اما این سخن در مکتفی اثر کرد و بیم کرد که کار از فرزندان پدر وی بگردد و چون در این باره چیزی محمد بن معتمد. در ماه رمضان در محبس عباس بن حسن وزیر دچار فلجی شد. از خشمی که در مناظره با ابن عمرویه سالار نگهبانان بدو رسیده بود» عباس بگفت تا او را در یکی از قبه‌ها که داشت بر بهترین استرش ببرند که بدین صورت او را به خانه‌اش بردند و به جلب تمایل دیگری پرداخت. فان رن داز غاد قعده. بیماری مکتفی سخت شد. درباره برادر خویش ابو الفضل جعفر پرسش کرد و بنزد وی به درستی پیوست که او بالغ است. پس قاضیان را احضار کرد و آنها را شاهد گرفت که کار را از پی خویش برای وی می‌نهد. سخن از در گذشت مکتفی المکتفی باللّه. علی بن احمد به شب شنبه. ده روز رفته از ذی قعده سال دویست و نود و پنجم بمرد و روز دوشنبه به گور شد, در خانه محمد بن عبداللّه طاهری. خلافتش شش سال و نوزده روز بود. روزی که بمرد سی و دو ساله بود که به سال دویست و شصت و چهارم زاده بود. کنیه‌اش ابو محمد بود مادرش یک کنیز ترک بود» نکوروی بود و رنگ‌پریده با موی نکو و ریش انبوه. فرزندانش. ابو القاسم عبداللّه مستکفی بود. راوی گوید: جعفر بن معتضد در خانه ابن طاهر بود که جایگاه فرزندان خلفا می‌بوده بود. صافی حرمی دو ساعت مانده از شب یکشنبه به آهنگ وی برفت و او را به قصر برد. عباس بن حسن بر این قرار از صافی

— পৃষ্ঠা ৭ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।