Tarikh_e Tabari — Tarikh e Tabari J16 end
/ ১১৬
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

دنباله تاریخ طبری ۳۳ در محرم این سال. برای مقتدر پسری تولد یافت و دستور داد نام وی را بر علمها و سپرها و دینارها و درمها و نشانها بنویسند اما این مولود نزیست. در همین سال. شش روز رفته از محرم. نامه مونس خادم به سلطان رسید که در غزای خویش با رومیان که یاد آن در سال نود و ششم رفت. بر آنها غلبه یافته و هزیمتشان کرده و از رومیان کشتاری بزرگ کرده و کافران بسیار از آنها به اسیری گرفته. نامه وی در اين باب در بغداد برای عامه خوانده شد پس از آن مونس با زگشت. در این سال. طاهر بن محمد صفاری مالی را که از اموال فارس بر عهده داشت نداد و دفع الوقت کرد. سبکری غلام عمرو بن لیث نوشت و فرستادن و پرداخت مال را ضمانت کرد و اجازه خواست که طاهر را با دو برادرش, به اسارت. به در سلطان فرستد که اين از او پذیرفته شد. پس سبکری و بارانش بر ضد آنها فراهم آمدند و نبردی سخت میانشان رفت و عاقبت سبکری بر فارس و کرمان تسلط یافت و طاهر و دو برادرش را سوی سلطان فرستاد که در عماریهای سرباز واردشان کردند و فرستاده سبکری خلعت گرفت. وقتی لیث بن علی بن لیث از آنچه سبکری با طاهر و یعقوب پسران محمد کرده بود خبر یافت خشمگین شد و به آهنگ فارس روان شد. سبکری به مقابله وی رفت و نبردی سخت کردند که سبکری هزیمت شد و به نزد سلطان آمد و از او کمک خواست. مونس خادم به فارس فرستاده شد و نزدیک پنج هزار از یاران و غلامان به او پیوسته شد. به عاملان کمک اصفهان و اهواز و جبل نوشته شد که مونس را در کار نبرد لیث بن علی کمک کنند. ابن فرات وزیر, محمد بن جعفر عبرتای را با وی فرستاد و املاک و خراج فارس را بدو سپرد. سپاهیان به مقرریهای خویش نیازمند شدند که محمد بن جعفر بدانها وعده داد» اما از وعده وی رضایت نیاوردند و بر او تاختند و آردوگاهش را غارت کردند و ضربتی بدو رسید. یکی از یاران مونس گوید: یکصد هزار دینار از او گرفته شد. به شب چهار شنبه پنج روز رفته از ربیع الاخر سال نود و هفتم. ابو العباس محمد الراضی برای مقتدر زاده شد. در دیر حنیناء پیش از طلوع فجر. در ذی‌حجه همین سال. میان مونس خادم و لیث بن علی نبردی بود. در ناحیه نوبندجان که لیث و پارانش هزیمت شدند و مونس لیث را با برادرش اسماعیل و علی بن حسین بن درهم و فضل بن عنبر اسیر گرفت که به چنگ وی افتادند و آنها را پیش روی خود به بغداد برد لیث را بر فیلی در آوردند و همراهان وی را بر شتران که انگشت‌نما بودند و کلاههای دراز بسر داشتند. سپس بداشته شدند. در همین سال. کار مردم راه مکه را به ورقاء بن محمد شیبانی سپردند که زحمت از مردم برداشت و زحمت بدویان را که در راه کشتار می‌کردند و غارت می‌کردند از میان برداشت و اثر ورقاء در آنجا نکو شد و همچنان در آن ناحیه بود تا حج‌گزاران» درودگوی و سپاسگزار از آنجه وی کرده بود باز گشتند.

— পৃষ্ঠা ১৩ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।