۱۰ دنباله تاریخ طبری ای بسا وزیر که دیدهایم که در گور خفته. آنها که میدیدیشان کجا شدند؟ نسل به نسل برفتند از مرکوب گردنفرازی بپرهیز و با مردم نکو گوی. تهنیت میشنود شبانگاه معزول باشد. آنکه فرمانش مطاع است زشت باشد که نرمی نکند مردم را چنان کن که آرزوی روزگار ترا داشته باشند.» از جمله شناعتها که حسین بن حمدان از عباس میگفت این بود که روزی به نزد وی نوشیده بود و چون حسین مست شد عباس انگشتر وی را از انگشتش در آورد و همراه یکی از غلامان خویش به نزد کنیزش فرستاد و بدو گفت: «مولایت میگوید که وزیر راغب شنیدن آواز تو است. هم اکنون حاضر شو و تاشیر مکی اننی انکشیر من که نرق تقشانه ات :» حسین گوید: و چنان بودم که بیم داشتم چیزی از این باب از وی سر زند که از وی پیامها رسیده بود که دانسته بودم و نامههایی به خط وی به عنوان کنیزم دیده بودم و کنیز را محفوظ داشته بودم و بر حذرش داشته بودم که به گفته آن غلام گوش نداده بود و از او نپذیرفته بود. و چنان بود که حسین قسم موکد یاد میکرد که شنیده بود که عباس کفر میگفت و در حق پیمبر صلی اللّه علیه و سلم» سبک میگفت. از جمله اينکه ضمن سختی گفته بود: «مزدور خدیجه بود» سپس آنچه دیدی از وی سر زد.» گوید: از آن وقت به کشتن وی اعتقاد یافتم و دیگر سرداران نیز درباره وی چنین اعتقادی داشتند و دلها بر دشمنی وی اتفاق کرد. در این هنگام قوم بر او جستند و او را بکشتند. کسی که کشتن وی را عهده کرد بدر عجمی بود و حسین بن حمدان و وصیف پسر سوار تکین» و این به روز شنبه بود یازده روز مانده از ۱ سخن از ببعت این معتز
— পৃষ্ঠা ১০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।