پسم الثّه الرحمن الرحیم در اين سال با مهدی» محمد بن عبدالله بن محمد بن علی بن عبداللّه بن عباس» بیعت خلافت کردند. به مکه, صبحگاه همان شب که ابو جعفر منصور در گذشته بود» و اين به روز شنبه بود هشت روز رفته از ذی حجه سال صد و پنجاه و هشتم. هشام بن محمد و محمد بن عمر و دیگران چنین گفتهاند. اما بگفته واقدی بیعت وی به بغداد بود. به روز پنجشنبه یازده روز مانده از ذیحجه این سال. مادر مهدی» ام موسی دختر منصور بن عبداللّه حمیری بود. خلافت مهدی بن محمد بن عبدالّه عباسی سخن از کیفیت پیمانی که به هنگام مرگ منصور در مکه برای خلافت مهدی نهادند محمد نوفلی گوید: به سالی که ابو جعفر منصور درگذشت از راه بصره حرکت کردم. ابو جعفر منصور از راه کوفه رفته بود. در ذات عرق بدو رسیدم و با وی برفتم. هر وقت بر مینشست نزدیک وی میرفتم و سلام میگفتم. بیمار بود و نزدیک مرگ و چون به بثر میمون رسید آنجا فرود آمد و ما وارد مکه شدیم. عمره خویش را انجام دادم. آنگاه چنان بود که هر روز سوی ابو جعفر میرفتم و تا نزدیک نیمروز در سراپرده وی میماندم. سپس باز میگشتم. هاشمیان نیز چنین میکردند. بیماری ابو جعفر شدت میگرفت و فزون میشد تا شبی که در گذشته بود و ما نمیدانستیم. هنگام طلوع فجر نماز صبح را در مسجد الحرام بکردم. آنگاه برنشستم. در دو جامه خویش بودم و شمشیری روی آن آویخته بودم و با محمد بن عون حارثی میرفتم که از نزدیکان و سران بنی هاشم بود. در آن روز دو جامه گلی رنگ به تن داشت که در آن محرم بود و شمشیری روی آن آويخته بود. گوید: پیران بنی هاشم دوست داشتند که در رنگ گلی احرام کنند به سبب حدیث عمر بن خطاب و عبدالّه بن جعفر و گفتار علی بن ابی طالب در این باب. گوبد: وقتی به ابطح رسیدیم عباس بن محمد و محمد بن سلیمان با سوار و پیاده به ما رسیدند که وارد مکه میشدند. به طرف آنها رفتیم و سلامشان گفتیم» سپس برفتیم. محمد بن عون به من گفت: «وضع این دو کس و ورودشان را به مکه چگونه میبینی؟» گفتم: «چنین پندارم که آن مرد مرده و خواستهاند که مکه را استوار کنند.» و قضیه چنان بود. گوید: در آن اثنا که به راه میرفتیم یکی ناشناس با دو جامه کهنه نمایان شد. هنوز تاریک بود. بیامد تیان کردن امتانها ورد شنه انگاة رودیهما کرد کفت: طیه حدا ان مود نمرد» سس ازماتهان شه: ما برفتیم تا به اردوگاه رسیدیم و وارد سراپردهای شدیم که هر روز آنجا مینشستیم. موسی بن مهدی ظ دیدیم که بالای مجلس به نزد ستون سرآپرده بود» قاسم بن منصور به یک طرف سراپرده بود» در آن وقت
— পৃষ্ঠা ৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।