به نام خداوند رحمان رحیم برای گفتگو از تاریخ و طبری و ترجمه مجالی بیشتر باید که اگر خدا بخواهد پس از ختم کار که امید هست: دور تو از تفار انتفه تباشد؛ شعه ای از این خکایت نسبا درار گفته آید: اجمال حسب حال آنکه بنیاد فرهنگ ایران از وقت بنیاد» ترجمه تاریخ طبری را در دستور کار خویش به ردیف اول داشته بود که دریغ بود این اثر بزرگ و مفصل و کهن که ورقی وزین از انبوه مآثری که تازان پارسی نژاد در قلمرو فرهنگ مرکب اسلامی است. و بسیاری صفحات و فصول آن از تاریخ ایران سخن دارد با نکته های اصیل که در هیچ مرجع دیگر نیست. چنین اثری. بتمام دیری از اضافات زی تازی نگذارد و جامه پارسی نگیرد و اين دور افتاده قدیم» از پس قرون, به خانه و کاشانه خویش نیاید و کتابخانه پارسی به حاصل کار و شاهکار یکی از فرزندان مخلص و پر کار ایران که به تبعیت از رسم و پندار رایج زمان» زبان مر انح کاماوم آنای فا ور اه اند امه سپاس خدا را که از پی توفیقات مکرر سالهاء نعمت این خدمت به من داد. و علاقه اولیای بنیاد انگیزه هست شد و کاری که در گرو سالیان دراز می نمود با کوشش پیوسته شباروز زودتر از وقت مقر ره چاپخانه گرفت و باز شکر خدای. اینک شما و جلد دوازدهم که امید هست جلدهای دیگر با فواصل کوتاهتر از دنبال آن در آید. ان شاء الله. ابوالقاسم پاینده مرداد ماه ۱۳۵۴
— পৃষ্ঠা ৭ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।