جلد دوازدهم ۱۳ سخن از حوادئی که به سال صد و پنجاه و نهم بود از جمله آن بود که عباس بن محمد در اين سال به غزای تابستانی رفت و تا آنقره رسید. عباس بن حسن خادم با غلامان بر مقدمه وی بود مهدی جمعی از سرداران خراسان و دیگران را بدو پیوسته بود. مهدی نیز برون شد و در بردان اردوی زد و آنجا بماند تا عباس بن محمد را با کسانی که مقرر بود همراه وی بروند روانه کرد. عباس را در کار عزل و غیره بر حسن خادم. سالاری نداد. عباس در این غزا یکی از شهرهای روم را با یک انبار غله زیر زمینی" بگشود و به سلامت باز آمدند و هیچکس از مسلمانان آسیب ندید. در این سال حمید بن قحطبه هلاک شد. وی از جانب مهدی عامل خراسان بود و مهدی, ابو عون عبد الملک بن یزید را به جايش گماشت. و هم در این سال حمزة بن مالک ولایتدار سیستان شد و جبرئیل بن بحیی را به ولایتداری سمرقند و هم در اين سال مهدی مسجد رصافه را بنیان نهاد و دیوار رصافه را بساخت و خندق آنرا بکند. و هم در این سال مهدی عبد الصمد بن علی را از مدینه پیمبر خدا صلی الّه علیه و سلم برداشت به سبب آزردگیای که از او داشت و به جای وی محمد بن عبدالّه کثیری را عامل مدینه کرد. سپس او را نیز معزول کرد و عبیدالّه بن محمد جمحی را به جايش گماشت. و هم در این سال. مهدیء عبد الملک بن شهاب مسمعی را از راه دریا به هندوستان فرستاد و دو هزار کس از مردم مقیم بصره را از همه ولایتها برای وی بمزد وی گرفت با هزار و پانصد کس از داوطلبانی که در مرزها میماندند. یک سردار از مردم شام را نیز به نام ابن حباب مذحجی همراه وی کرد با هفتصد کس از مردم شام. از داوطلبان بصره نیز هزار کس با اموالشان با وی برون شدند و چنانکه گفتهاند ربیع بن اصبح نیز با این گروه بود. از اسواربان و سباجه نیز چهار هزار کس با وی بودند. عبد الملک بن شهاب جارودی سالار هزار داوطلب بصره بود. پسرش غسان بن عبد الملک نیز سالار دو هزار مزدور بصره بود. عبد الواحد پسر دیگر عبد الملک سالار هزار و پانصد داوطلب مقیم مرزها بود. یزید بن حباب نیز با یاران خویش جدا بود. گوید: پس همگی حرکت کردند. مهدی برای تجهیز این گروهها تا به هنگام حرکت ابو القاسم. محرز بن ابراهیم را فرستاده بود. پس راه خویش را پیش گرفتند تا به سال صد و شصتم به شهر بار بد رسیدند که از ولایت هند بود. و هم در این سال معبد بن خلیل که از جانب مهدی عامل سند بود» در آنجا درگذشت و مهدی با مشورت ابو عبیدالّه وزیر خویش, روح بن حاتم را به جای وی گماشت. ۱ کلمه متن مطموره است که در فرهنگها به معنی انبار غله يا زندان زیرزمینی آمده. م.
— পৃষ্ঠা ১৩ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।