Tarikh_e Tabari — Tarikh e Tabari J12
/ ২৯১
📝 লেখা 📖 পিডিএফ

۱۰ ترجمه تاریخ طبری گوید: حسن با وی برخاست. ربیع او را به نزد موسی برد و پیش روی وی بنشانید که دست موسی را گرفت. آنگاه رو به کسان کرد و گفت: «ای مردمان امیر مومنان منصور مرا تازیانه زد و ما لم را مصادره کرد. مهدی با وی سخن کرد که از من رضایت داد» درباره پس دادن مالم با وی سخن کرد که نپذیرفت. مهدی به جای آن از مال خویش داد و مضاعف داد و به جای یک جامه دو جامه داد. هیچکس شایسته‌تر از من نیست که با خاطر آسوده و دل راضی و نیکخواه با امیر مومنان بیعت کند.» گوید: آنگاه با موسی برای مهدی بیعت کرد و دست به دست او زد. پس از آن ربیع به نزد محمددبن عنوان آمد و او را به سبب سنش مقدم داشت که بیعت کرد. آنگاه ربیع بنزد من آمد و مرا برخیزانید. من سومی بودم. کسان نیز بیعت کردند و چون فراغت یافت وارد خیمه‌ها شد و اندکی بماند. سپس پیش ما گروه هاشمیان آمد و گفت «برخیزید» که همگی با وی برخاستیم. جمعی بسیار بودیم از مردم عراق و مردم مکه و مدینه که در مراسم حج حضور داشته بودند. وارد شدیم» منصور بر تخت خویش بود در کفنها با چهره نمایان. وی را برداشتیم و به مکه بردیم» سه میل راه. گویی او را می‌بینم که نزدیک پایه تخت وی بودم و او را می‌بردیم. باد وزید و موی دو طرف سرش پریشان شد. موی خوبش را برای ستردن (در اثنای حج) انبوه کرده بود. خضاب وی رنگ باخته بود. وی را به نزدیک حفره‌اش بردیم و در آن سرازیر کردیم. گوید: نخستین چیزی که سبب برتری علی بن عیسی بن ماهان شد. این بود که شبی که ابو جعفر منصور درگذشت. خواستند از عیسی بن موسی برای مهدی بیعتی تازه بگیرند. ربیع به اين کار پرداخت. اما عیسی بن موسی نپذیرفت» سردارانی که حضور داشتند به نعل و به میخ می‌زدند . اما علی بن عیسی بن ماهان برخاست و شمشیر کشید و پیش وی رفت و گفت: «به خداء یابیمت می‌کنی یا گردنت را می‌زنم.» و چون عیسی بن موسی چنین دید بیعت کرد. کسان نیز از پی وی بیمت گردند. موسی بن هارون گوید: موسی بن مهدی و ربیع» وابسته منصور مناره. غلام منصور را با خبر وفات و بیعت مهدی فرستادند. پس از آن چوب پیمبر را صلی النّه علیه و سلم با بردی که پیاپی به خلینگان می‌رسید همراه حسن شروی فرستادند. ابو العباس طوسی نیز انگشتر خلافت را همراه مناره فرستاد» آنگاه از مکه برون شدند عبداللّه بن مسیب با نیم نیزه پیش روی صالح بن منصور روان شد چنانکه در زندگانی منصور پیش روی وی روان می‌شده بود. قاسم بن نصر که در آن وقت سالار نگهبانان موسی بن مهدی بود نیم نیزه را بکست. علی بن عیسی بن ماهان تحریک شد که وی به سبب آزاری که از عیسی بن موسی دیده بود و رفتاری که در قضیه راوندیان با وی کرده بودند کینه‌توز بود. علی از رهسپردنشان عیب گرفت و سخن آورد- از جمله سران گروه ابو خالد مروروذی بود- چندانکه نزدیک بود کار بزرگ شود و بالا گیرد. به

— পৃষ্ঠা ১০ — লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।