جلد پازدهم ٩ کنیز گفت: «ترا به خدا قسم او را مکش که خاندان خویش را به شتامت می کشی. اگر او را بکشی مروان هیچکس از خاندان عباس را در حمیمه زنده نمیگذارد».» و از او جدا نشد تا سوگند یاد کرد که چنین نکند. آنگاه سوی ما آمد و خبر را با ما بگفت که گفتیم: «تو بهتر دانی.» عبد الحمید بن یحییء دبیر مروان گوید: به مروان بن محمد گفتم: «از من بدگمانی؟» گفت: «نه.» گفتم: «چنان میبینم که کار وی بر تو غلبه مییابد به او زن بده و از او زن بگی اگر غلبه یافت میان خویشتن و او پیوند نسبی بستهای که با وجود آن آشفته نمیشوی و اگر با او بر آمدی» خویشاوندی وی ترا خوار نمی کند.» گویند: وقتی ابراهیم بن محمد را گرفتند که پیش مروان ببرند و کسان خاندانش به بدرقه او رفتند از مر کت خویش خبرشان داد و دستورشان داد که با برادرش ابو العباس. عبداللّه بن محمد. سوی کوفه روند و شنوا و مطیع وی باشند. وصیت خویش را با ابو العباس کرد و وی را جانشین خویش کرد. راوی گوید: پس ابو العباس با کسانی از مردم خاندانش که با وی بودند و از جمله عبداللّه بن محمد و موسی و عبد الوهاب و محمد. هردوان پسر ابراهیم. و موسی بن داود و یحیی بن جعفر بن تمام» سوی کوفه روان شد. در ماه صفر آنجا رسیدند که ابو سلمه آنها را در محله بنی داود در خانه ولید بن سعد. وابسته بنی هاشم. جای داد و تا حدود چهل روز کارشان را از همه سرداران و شیعیان مکتوم داشت و چنانکه گفتهاند ابو السری گوید: امام با کسانی از مردم خاندان خویش به کوفه آمد و آنجا نهان شدند. ابو الجهم به ابو سلمه گفت: «مام چه کرد؟» گفت: «هنوز نیامده.» و چون ابو الجهم در کار پرسش اصرار ورزید گفت: «پرسش بسیار میکنی. اکنون وقت قیام وی نیست.» گوید: چنین بود تا وقتی که ابو حمید. خادم ابو العباس را به نام سابق خوارزمی بدید و درباره یارانش از او پرسید که بدو گفت: «آنها در کوفهاند اما ابو سلمه میگوید نهان بمانند.» پس او را به نزد ابو الجهم برد که خبر آنها راو گفت. ابو الجهم. ابو حمید را همراه سابق فرستاد که محل آنها ۳ در کوفه بدانست آنگاه بازگشت و بیامد. ابراهیم بن سلمه که با آنها بوده بود نیز با وی بیامد و ابو الجهم را از منزلشان و اينکه امام در محله بنی اود جای دارد خبر داد و گفت که وقتی به کوفه آمدند امام کس پیش ابو سلمه فرستاده و صد
— পৃষ্ঠা ৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।