پسم الله الرحمن الرحیم سخن از حوادث سال هشتاد و ینحم هلاکت عبد الرحمان بن محمد بن اشعث در این سال بود. سخن از سبب هلاکت ابن اشعث و کیفیت آن پسر عمرو با وی بود و به او گفت: «نمیخواهم پا تو بیایم.» ابن اشعث بدو گفت: «چرا؟» گفت: «بر تو و همراهانت بیمناکم. به خدا گویی میبینم که نامه حجاج به ترغیب و تهدید پیش رتبیل امه واو ترا تسلیم می کند با شمارا می کفند. اینک :بانضده کنین هشتند کهبا ما بیعت.می کنند. کف یه شهری در شویم و در آنجا حصاری شویم و نبرد کنیم تا امانمان دهند يا محترمانه جان بدهیم.» ابن اشعث گفت: «گر با من بیایی با تو همدلی کنم و حرمت بدارم» اما علقمه نپذیرفت. گوید: پس. ابن اشعث پیش رتبیل رفت و آن پانصد کس برفتند و مودود نضری را سالار خویش کردند آوردند تا امانشان داد که برون آمدند و به تعهد خویش وف کرد. گوید: نامههای حجاج درباره ابن اشعث مکرر به رتبیل میرسید که او را پیش من فرست و گر نه قسم به خدایی که جز او خدایی نیست سرزمین ترا با یک هزار جنگاور درهم میکوبم. گوید: یکی از مردم بنی تمیم به نام عبید پسر آبی سبیع به نزد رتبیل بود و بدو گفت: «برای تو از ۹ رتبیل گفت: «اگر چنین کردی هر چه بخواهی پیش من داری» گذاشت تا اين اشعث را بفرستد. گوید: حجاج برای ای کار مالی به عبید داد از رتبیل نی. برای آن مالی گرفت. آنگاه رتبل سر ابن اشعث را پیش حجاج فرستاد و حجاج چیزی را که به موجب صلح از او میگرفت به مدت هفت سال به وی گوید: حجاج می گفته بود: «رتبیل دشمن خدا را سوی من فرستاد و او خویشتن را از بام بینداخت و سرش بر ران من بود. سل او را کشت و چون بمرد و خواستند به خاکش کنند. رتبیل کسی فرستاد و سرش
— পৃষ্ঠা ৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।