جلد نهم ۹ گوید: و این به هنگامی بود که گرما سخت بود. موسی بگفت تا آتشی بیفروختند و باران خویش را یکفت تا لیاس زهستانین به کین کرفند و زو ان نمدها به تن کردنگ و داست سوی. آنشی فرا داشتتته گفتین گرم میشدند. گوید: آنگاه موسی به ترکان اجازه داد که وارد شدند و از آنجه دیدند بترسیدند و گفتند: «چرا چجنین کردهاید؟» گفتند: «در این وقت سردمان است و در زمستان گرممان میشود.» ترکان یوقت و گفشده هایتان ختيانند مایا آبها تبرهتمی کنیم» گوید: فرمانروای ترک خواست با موسی جنگ کند و فرستادگان روانه کرد و زهری و تیری فرو رفته در مشک فرستاد. مقصودش از زهر این بود که جنگ ترکان دشوار است. تیر به معنی جنگ بود و مشک به تیه یی وگ مالغ یکی راز گزین گوید: بکیر بن و شاح ولایتدار خراسان شد و متعرض موسی نشد و کسی سوی او نفرستاد. وقتی امیه وقتی امیه با بکیر صلح کرد. آن سال را ببود و چون سال بعد در آمد یکی از مردم خزاعه را با گروهی بسیار به مقابله موسی فرستاد. مردم ترمذ نیز بار دیگر سوی ترکان رفتند و از آنها کمک خواستند که دریغ کردند. ترمذیان گفتند که قومی از خودشان به جنگشان آمدهاند و محاصرهشان کردهاند اگر ما را بر ضد آنها یاری دهید ظفر میيابیم. پس» گروهی بسیار از ترکان با مردم ترمذ روان شدند و جمع ترکان و مرد خزاعی موسی را در میان گرفتند. گوید: و چنان شد که موسی اول روز با خزاعی نبرد میکرد و آخر روز با ترکان. بدین سان دو یا سه ماه با آنها نبرد کرد عاقبت موسی به عمرو بن خالد کلابی که سواری ماهر بود گفت: «کار ما و اینان به درازا کشید. بر سر آنم که به اردوی خزاعی شبیخون برم که در انتظار شبیخون نیستند.» عمرو گفت: «شبیخون کار خوبی است اما بر ضد عجمان باشد که عربان محتاطترند و زودتر میجنبند و هنگام شب از عجمان جسورترند. به آنها شبیخون ببر که امیدوارم خدایمان بر آنها نصرت دهد آنگاه یکسره به نبرد خزاعی پردازیم که ماء در قلعهايم و آنها در زمین باز و صبورتر و جنگ آزمودهتر از ما یت گوید: موسی مصمم شد به ترکان شبیخون زند و چون یک سوم شب سپری شد با چهار صد کس شنیدید تکبیر گویی. آنگاه از کنار نهر برفت تا بالای اردو رسید. سپس راه کفتان گرفت و چون به نزدیک
— পৃষ্ঠা ১৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।