۱۶ ترجمه تاریخ طبری در این سال مفضل به غزای بادغیس رفت و آنجا را گشود. سخن از خبر فتح بادغیس مفضل بن محمد گوید: حجاج به سال هشتاد و پنجم یزید را معزول کرد و به مفضل نوشت که او را ولایتدار خراسان کرده. که نه ماه ولایتدار بود و به غزای بادغیس رفت و آنجا را بگشود و غنيمتها گرفت که میان کسان تقسیم کرد و به هر یک از آنها هشتصد درم رسید. آنگاه به غزای اخروی و شومان رفت که ظفر یافت و غنیمت گرفت و هر چه را به دست آورد میان کسان تقسیم کرد. گوید: مفضل بیت المال نداشت. هر وقت چیزی میرسید مقرری کسان را میداد و چون غنیمتی میگرفت میان کسان تقسیم میکرد. کعب اشقری در ستايش وی شعری گفته بود به این مضمون: «وقتی بخشندگان خردمند را که کارهای شایسته کرده باشند به شمار آریم تو در صف اولی به دینم قسم که مفضل قدرتی نمود که شد شومان آبگاه و مرتفع را وا همگان کرد.» در این سال موسی بن عبداللّه بن خازم سلمی در ترمذ کشته شد. سخن از سب قتل موسی و ابنکه چگونه به ترمذ رفت و آنجا کشته شد؟ درباره سبب رفتن وی به ترمذ چنین گفتهاند که وقتی پدرش عبداللّه بن خازم گروهی از تمیمیان را در فرتنا بکشت. که خبر آن را از پیش یاد کردهام. بیشتر کسانی که با وی بودند پراکنده شدند و او سوی نیشابور رفت و از تمیمیان نسبت به بنه خویش که به مرو مانده بود بیمناک بود و به پسر خویش موسی گفت: «بنه مرا از مرو ببر و از نهر بلخ عبور کن تا پیش یکی از ملوک روی بابه قلعهای شوی که آنجا بمانی.» گویند: پس موسی با یکصد و بیست سوار حرکت کرد و سوی آمل رفت گروهی از اوباش نیز به وی پیوستند که جمع وی چهار صد کس شد. کسانی از بنی سلیم و از جمله زرعة بن علقمه نیز بدو پیوستند. موسی به طرف زم رفت که با وی نبرد کردند و بر آنها ظفر یافت و مالی به دست آورد و از نهر گذشت و به بخارا رسید و از امیر بخارا خواست که وی را پناه دهد. اما نپذیرفت و از او بترسید و گفت: «مردی آدم کش کی وت اه تاه هت با شا
— পৃষ্ঠা ১৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।