جلد نهم ۱۱ حجاج گفت: این سخن از گفته بد کار اعشی همدان درستتر مینماید که گوید: «خبر یافتم که پسر کم یوسف بلفزید و بیفتاد و هلاک شد.» حجاج گفت: «اکنون معلوم وی شد که کی بلغزید و هلاک شد و دروغ گفت و زبون شد و بترسید و نومید شد و شک آورد و به تردید افتاد.» گوید: حجاج صدای خود را چنان بلند کرد که هیچکس نماند که از خشم وی بیمناک نشد و اریقط خاموش ماند. حجاج گفت: «آنجه را میخواندی ادامه بده. اریقط ترا چه شد؟» گفت: «فدایت شوم ای آمیرا حکومت خدای نیرومند است وقتی ترا خشمگین دیدم. سراپایم بلرزید و بندهایم از هم فاصله گرفت و دیدم تاریک شد و زمین زير پایم بگشت.» حجاج گفت: «آری. حکومت خدای نیرومند است آنجه را میخواندی ادامه بده» و او چنان کرد. گوید: روزی حجاج به راه میرفت» زیاد بن جریر بجلی نیز با وی بود که یک چشم بود» حجاج به اربقط گفت: «به ابن سمره چه گفتی؟» «ای یک چشم. به فدای یک چشمی شوم پنداشته بودی خندق حفر شده تقدیر را از تو باز میدارد و از حوادث بد جلوگیری میکند.» به قولی هلاکت اين اشعث به سال هشتاد و چهارم بود. در این سال حجاج بن یوسف. یزید بن مهلب را از خراسان برداشت و مفضل ابن مهلب برادرش را ولایتدار آنجا کرد. سخن از اینکه چرا حجاج» یزید را از خراسان برداشت و مفضل را گماشت؟ مفضل بن محمد گوید: حجاج پیش عبدالملک بن مروان رفت هنگام بازگشت به دیری رسید و آنجا فرود آمد. بدو گفتند: «پیری دانشور از اهل کتب در این دیر هست.» حجاج پیر را پیش خواند و گفت: «ای پیر احوال خودتان و ما را در کتابهای خویش مییابید؟» : «آری» گذشته و حال و آینده شما را مییابیم» : «به نام یا به وصف؟» : «همه چیز به وصف هست و بینام يا به نام هست و بی وصف.» با نا : «وصف امیر مومنان را چگونه مییابید؟»
— পৃষ্ঠা ১১ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।