جلد اول "۱ یهودان پیمبر را گفتند: «روز یکشنبه چیست؟» فرمود: «خدا زمین را در این روز بیافرید و آن را فشرد». گفتند: «و روز دوشنبه؟» فرمود: «آدم را آفرید.» گفتند: «سهشنبه؟» فرمود: «کوهها و آب را آفرید و فلان و فلان و هر چه خدا خواست.» گفتند: «روز چهارشنبه؟» فرمود: «روزیها را آفرید». گفتند: هروز پنجشنبه؟» فرمود: «آسمانها را آفرید.» گفتند: «روز جمعه؟» فرمود: «خدا به دو ساعت شب و روز را آفرید.» گفتند: «دوشنبه» و از استراحت خدای سخن آوردند. فرمود: «خدای برتر از این است» و خدای تبارک و تعالی این آیه را نازل فرمود: « فد خلَقنا السماوات و لأض و ما بیْنُما فی سِتّة یام و ما مَسْنا من لوب" یعنی ما آسمانها و زمین را با هر چه میانشان هست به شش روز آفریدیم و خستگیای به ما نرسید». این دو حدیث که از پیمبر آوردیم معلوم داشت که آفتاب و ماه پس از بسیاری مخلوق دیگر آفریده شده. حدیث ابن عباس از پیمبر صلی اللّه علیه و سلم چنین بود که خداوند عز و جل آفتاب و ماه را به روز جمعه آفرید. بنابر این زمین و آسمان و دیگر مخلوقات آن به جز فرشتگان و انسان پیش از خلقت آفتاب و ماه آفریده شده هنگامی که شب و روز نبود. زیرا شب و روز نام ساعتهای معلوم از سیر آفتاب و ماه در مراحل فلک است که آسمان و چون زمین و مخلوقات آن بود و خورشید و ماهی نبود مسلم است که این همه بود و شب و روز نبود. ابو هربره نیز از پیمبر صلی اللّه علیه و سلم حدیث کند که فرمود: «خدا نور را روز چهار شنبه آفرید.» و مقصود از نوره خورشید است. اگر کسی گوید: «به پندار تو روز نام وقت میان طلوع فجر تا غروب آفتاب است و باز پنداشتی که خدا آفتاب و ماه را روزها پس از آغاز خلقت اشیاء آفرید. اما وقتها را که پیش از خلقت آفتاب و ماه بود روز نام دادی و اگر دلیلی بر صحت این نباشد. همه ناقض یک دیگر است.» گوییم: «خداوند اين اوقات را روز نامیده و من نیز چنان کردم و تسمیه آن به روز در حالی که آفتاب و ماه نبود چون گفتار او عز و جل است که فرمود: «در آن هنگام روزیشان صبح و شب برسد» و آن هنگام صبح و شب یست ژیرا در آخرت شب نیست ه آفتات و ماه-نیشت:خنانکه اوعو و جل فرموده و لا بَزال ۱ سوره ۰ آیه ۳/۸
— صفحة ١١ —
هذا النص مستخرج آليًا من ملف PDF وقد يحتوي أخطاء؛ عند الشك راجع الصفحة الأصلية.