۱ کشفالاسرار ۲۵۳ جزء بیست وهشتم لابعزبعنعلمه شیء « مایکون من نجوی تثلثة » ای-مایقممنمناجاثلثة فیکون النجوی بمعنی الاسرار وهو مصدر علی وزن فعلی * مشتق منالنجوة وهی المرتفع. مالار» لبعد الحاضرین عنها . وقیل : النجویالقوم یت کقوله : «واذهم نجوی » وقوله : « تلشة » خذضباضافة النجوی الیه . ویجوزآن یکون خفضاً لانها من نعتالنجوی : «)2 هو رابعهم » بالعلم عم نجو هم . «و لاخمسه ۷ هوسادسهم ۱ ذلك ولا ! کثر 6 خفض لا تباعه الثلائه و الخمسه . و قرا بعتوب : « کثر » بالرفع رد : «وما من دابهة فی الارض » و «لاطاثر » فیقر من رفعها: «اینما کانوا * مالسا والارش لبم بمعملو ام للم نو بسخا له وتا کیداً للحجة علیهم . د ان الله بکل شی- ء علیم » -لابخفیعلیه شیء وسیب نزول هذه ال بة لثة نفرمضی ذ کرهم فی سورة آل خرف . , آلم تر الی الذبن نهوا عن النجوی ۰ این 1 به در شأن جهودان ومنافقان فرو آمد که مخواستند که بیوسته راجی وأندوهی بردل مسلمانان میاهند . قومی ازین منافقان فراهم می نشستند و پوشیده با ی ر سخن میگفتند و پنهان از مسلمانان بناصو اي رازها میکنتند " چون مسلمانان را میدیدند » بایکدیگربچشم مشمودند. ویامسلمانان رف وجنان مسنمودند که مادرحق هماآن میدأئیم ۱ کهاگر شما بشنوید اندوهگن شوید .و مسلمانان را تهمت در دل مبافتاد در حق برادران وخویشان که درغزاها بودید ؛ مگنندد: مگراینان خبری ازقتل ومرگ شنیدهاند و براز با یکدیگر میگویند» و پیکدیگر بچشم همی نمایند که هیچ مکوئید ؟ ومسلمانان باینهمنی دلتنگه همی شتند . و مقصود منافقان در آن راز ۱ باطلهمین بود که مسلمانان را تهمتی در دل افکنند واندوهگن کتند ؛ پستاآ که ۱ کهآن قوم از غز اها بازمیگشتند وبسلامت بوطن خود میرسیدند , ایشان در اندوه ۱ مینودند . آخراین , مسلمانان شکایت کردند برسولخدا (ص) ازاین ی احوال و رسول ایشان را فرمود که : نیز براز سخن مگوئید و با یکدیگر بایئمعنی منشینید . ایشان فرمان رسول برکار امیگرفتند و باز برمناجات باطل خود باز میگشتند
— পৃষ্ঠা ১৯ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।