سکم ۵- سورة دریم مکی ۱ التویة الاولی قولهتعالی:«بممالله الرحمن الزحیم »بنام خداوند فراخ بخشایشمهربان. . «کهیعص "> ان خداوندی بسنده کارراهنمای؛ ژینهارداردا نایراست گوی» « ذکررحمت ر بك > این یاد گارخداوند توست » بمپربانی خویش. «عبده ایکا داذنادیر به» برخواند خداوند خویشرا: « ند7ع خفیا.۳۱> خواندنی نرم [نهپاواژپند ت]٩ « قال رب » گفت ای خداوند من ۰ « انیوهنااعظم منی > منآنم که استخوان من واندام من سست گشت « و اشتعلالر اس شیبا » وسرهن در ایستید بسپیدی پیری ۰ « ولم| کی » وهر گززنبودم « بدعائلك رب > بخواندن توخداوند من؛ «شقیا. "> بدبختی | ازاجابت محروم] . د و انی خفت المووالی > ومنمیترسم ازنیازاد گان(۱) ۰ «میورانی> ازپس مر گی حویش . « و کانت امر أتیعاقرا » و زن من دازاینده است . < فهب لی من لد نك و لیا پس ببخش مرا آزنزديك خویشفرزندی . ۱ یر نی ویرث میآل یعتوب» فرزندی که میراث برد از من و ز همه نذا وفرزندان یمقوب, « و اجعله رب رضیا" » و آفرزندرا ای خداوند منپسندیده ۱- نیاز اد گان:خو یشان و اقوام جدیدری یاجدمادری
— পৃষ্ঠা ৮ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।