سور ۸ الا نفال 9 ِ الجزهالعاشر ۲ - النوبه الاولی فوله تعانی : «و/علموا انماغنمتممیشیی, » بدانید که هر چه از دشمن باس اه کی هر چه هست ] ۰« فان له خمسه » خدایر | ابش پنجيك آن ۰«وللرسول » و رسول را »«ولفیالقربی» وحق خویشان [رسول را] ۰« والیتامی » و نارسیدکان ددر مر د گان ۰«والمسا کین *وردروشان | که رو داز کفاتدار ند | ۰« وابیالسبیل » وراء گذربان [ از مسلمانان |۲۰ ان کنم آمنئي بالژه » [ بر ین حکم غنائم بخشید] ۳8 ابمان آوردید بخدای ۰« وما انز شاعلی عبدنا » و از نجه فرو فرستادیم در بنده خویش بومالفرقان » روز [ 4در | که جدائی بیدا شد [میانحق «باطل در ۳11 وز بنصرة خدای | »« یومالتقی الجمعان» آنروز بود که دو گروه روی برروی آوردند» « والزهعلی کلشی قدیر رش " وخدای بر همهچیز تواناست . " اذ انتم بانعدو الدنیا " آنکه که شما ۳ شه نزديك تر بودید از وادی » « وهم بالعدو: القصوی » رابشان دورتریگوشة از آن »۰ والر کب اسفل منکیم » ودشهنان شما فرو تر ازشما »« و لو تواعدقم »وا گرشما آن کارسکالنده بودید باهم » 2 لاختلفنم فیالمیعاد » در وعده نهادن ۱ آن کار را ما تیر 1 نامو ار سخن بودید » « و کی لیقضی الزهام رآ کان مفعولا» لکن خواست خدای بر گزارد کاری که درخواستوی رد یبود« لبهلاك می هلث عن بینة»*| آنرا کرد تاه رکه تباه شود ۳۹ ام ماند از کاری روشن تباه ماند؛ حجت بروی درواخ گشته وییغام بوی رسیده؛ «ویصی می حی عو بينة » وهر که زنده ماند [ و کرو بدهآ ند و راه ناید » یس بتغام شضده و ححت وی را در بافته | زد بندار و کمان؛ < و انالزه لسمیع علیم ُِ و خدای رو اتست انا « اذبر بکهي الزه فی مناماث قلیل» بتومینمودخدایابشانر ادر خوابتواندکی» «و و ار یکهم کنیر لو ۳9 اسشانرا بشمافراوان نمودید »« لفشلتم » شما مددلشد ید» «ولشاز عنم فی الامر »و در حنکگت ابشان با بکد ت نا ر رن ومحتلف بودید؛
— পৃষ্ঠা ৫৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।