4 ادا جهن مسحد مصطفی در آ مد گفت : «ما علیوجه الاادضش احد آبفض الی منك ؟ بر روی زمن هیچکس را دشمنتراز بن مخمد که دعوی بیفامبری میکند ندارم . سید چون چهرء او بدید» دریای رحمت درصدرمطهر او بموح آمد» کمند دعوت درانداخت». مرد هننوز رویگرفتاری ندیده بود» گفت : - هلات و عزی که ابمان نیارم تا اینتیغ که دردست دارم شوایمان !رد دش سد فرو نهاد نگاه کر د؛ تیخرا دید که درخود میجنبید و بزبالی فصیح میگفت : «اشهد ان لاله ا لاله و نك رسولالةه » آن مرد سر کش حال بروی بگشت؛ کمبن عنایت بروکشادند» اسبر کمند توفیقگشت »کلمة شهادت بگفت " سید مهراسلام بردل وی نهاد » عشق محمدی از دروت دل وی سربرژد گفت :«ماعلی وجهالارض احد احثالی منك »چون در آمدم برروی زمبن کس را از تو دشمنتر نداشتم | کنون که مبروم برروی زمین کس را از نو دوستتر ندارم . ان مردکافروار در آمد با دلی تار يك و نشان کفر» پس باز گشت همان ساعت دوست بادلی روشن » و رقم دوستی اینست که خدا میگوید عز جلاله : « ان بنتهوا یغفر هم ماقدسلف ». اشارت است از خر ان عرزت از نمت کرم که بند گان ورهیگان ۱ من» | کر شما آن کردید که از شما آید من آنکنم که از من آبد ! باز آئید » بهیچدر گاه یگناهنیامرزند مگ راینجا » با زگرد بدچونمیدانی دکهجز من حیب ندارید؛ مراخوانمد» از نامهر بانان بمهر بانان ید ازدرد نومیدی تاهید نوندین» هیچجای بکزاف نیامرزند مگراینجا» چرا نیائید؟ از گنه آمرزیدن ومعیوب پذیرفتن برین د رگاهعار نیست! بشتابید! بندمٌ من»*گرقصد درست کنی ترا برسرراهم »*گرازمنآمرزش خواهی از اندشه دل تو | گاهم " دردنبا و آاخرت چون منترا امر ز کار م تو بگو بدل اينك باز | مده» بادودست نهی * چه باشد ا گر مرهمی برینخسته نهی ؟! ثم فال تمالی : « آن بمودوا فقد مضت سنْة الاولین» ای - آن عادو الیالتفسل ابحذالهم حسنالتفضل وان جنحوا للاعتذار لبسنا علیهم لباسالاغتفار . اناس اعرضوا عّا بلا جرم ولا همنی . اساآا ظّهم فینا فهل لااحسئواالظنا فان کانوا نا کثا و ان عادوا اعدا" وانکانوا قد استغنوا فانا عنهم اغنی ۹
— পৃষ্ঠা ৫৫ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।