سوزه ۱ الفاتحه ۹ تمظیمً ه عز وجل غفر ال له" و من رفع قرطاسا من الارض فیه بسملنه الرمن الرحیم اجلالا له عرّوجل آن بدای کتت عفد نا لصدیقن و خفف عنوالدبه وان کانا وف بعنی العذاب . وقال «لابرد دعاء و له بس ال الرجنالرحیم »کفت ه رآنکس که تعظیم اه را له الرحمن الرحيم نیکو بنویسد ال ق ما " وهر آانکس که رقعة از زمین بردارد که آیت تسمیت بر آن نبشته بود اجلال نام ال را تا بای فرو نگیر ند » وبرا بنزديك له در زمر صدبقان آرند و بدز و مادر وی که در عذاب باشند ابشانر | تخفیف کنند | گرچه مشر (د باشند . ودعائی که دراول آن گوند بسالهالرج نالرحیم آن دعا رد نکنند وباجابت مقرون دار ند . و گفته اند آیت تسمیت نوژده حرف است کفت « من قرا حرفا من القرآن کتت له به عشر حسفات بالباء و التاء و الواو " و گفته اند زبانیه دوزخ نوزده اند - چنانك رب العالمین گفت « علمها تسعة عشر * و این آبت تسمیت نوزده حرف است » ۱ هر آنکس که باخلاص برخواند رب العالمن بهرحرفی از آن زبانبةٌ از وی باز دارد » و او را ازسیاست وی ابمن کند * وعن سلما قال قال رسول اله صلعم « لابدخل احد الحنة الا بجواز بس له الرهن الرحیم » هذا کتاب من اه لقلان بن فلان ادخلوه جنة عالیه " فطوفها دانية » وعن ابنعباس انه قال «انلکل شمیء اساسا واساسالدنیا مكة لانه منها دحبت الادض " واساسالسموات غر سا وهیالسایعه العاماه واساس الارض عجسا و هیالسايعة السفلی واساسالجنان جنة عدن وهی سر الجنان علبها اسست الحنان » واساس النار چهنم وهی الدر که السفلی علبها اسیت الدر کات " و اساس الخلق آدم واساس الا نبیاء وج واساس بنی اسر اثیل بعقوب واساسالکتب القر آن واساسالقرآن الفاقحه ۰ واساس الفاتحه بسمانالر حمنالرحیم) فاذا اعتللت اواشتکیت فعليك بالاساس غیت باذنآله عروحل > . ۱ قولهتمالی آ لحمد له .تقدیره قولوا*الحمدل» کقوله تعالی «وقل الحمدفه النی لم نتخذو لد »و «قل الحمده سیردکم آ باه" «قلالحمدة وسلام علیعبادهالذین اصطنی » معت ی آست که من خود را ستایش بسزا گفتمشما نیزبستائید وثنا گوئید که منستایش
— পৃষ্ঠা ২০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।