آ ۱ کفف الاسرار -۱- جر ۶ اول اشتقاق آن از«آ لهت فیالشتم» بعنی نحترات فیه فکان العقول تتحبر فی کنهصفته و ۵ الاحاطةبکیفیته» میکو: ندال اوستکه عقلهای ز بر کانوفهمهای دانابان درمبادی اشراق جلال وی حبران است ت و از دربافت چگونگی صفات و افعال وی نومبد . شعر تحتر القلب فی آثار قدرته نحتر الطرف فیانواد ۷ قدرخویش برداشت . وصفت خویش در حجبعزت نگه داشت » تا هر نامحرمی نااهلی باسرار قدم بینا نگردد * ودست هر متمّی متعلتی بدربافت آن نرسد. آن دست که تو داری خو دکجا رسد و آن دید که تراست خود چهبیند ؟ سازهای کر وبنان برورده هفتصد هزارساله تسبیح قاصربود ازادرالك جلال لم بز لولایزال. طماع ایشان ازدریافت آن کسته » اقدام ابشان بسلاسل قهر وبمسامیر هیبت در مقر عزت خود دوخته . و این در بابشان در بسته و جال لم یزل ولابزال متعرّز بصفات کمال ناطق باین کلمات که « فلله العرة جیعا فک لتّات والتوالاسماءوالکلم جلّتءنالوهم والادراك لوعلموا ابنان که دراشتقاق این نام سخ نگفتند قومی اصل آن از الاه - نهادند کالمکتوب ستی کتاباً والمحسوب بسمّی حساباً " پس الف و لام تفخیم و تعظیم را در افزودند ۱ پس حذف هیزه استفقال را سندبدند» و کسرژان یا لام تعظیم نقلکردند » آنگه دولام متحرك بکی مدغم کردند " و گفتند « ند » . واختلاف است علما راکه اله اسم علم است با اسم صفت . و درست آنست که اسم علم است از بهرآن که خدیرا عز وجل اسماء صفات فراوانست . لابد اسم علم باید تاآن اسماء صفات در آن برود و بر آن سته شود . چنادك در ابتدا بان اشارت کردیم . وتا فرق بودمیان اسم ذات واسم صفات؛ و علم اسم ذات استکه اسماء صفات برآن روانست ودر ازل آزال وابداباد مستحق این نام است ۰ بات بزرکوار وکمال نز وجلال تقنّس خویش - نه بعبادت متَعتّدان وطاغة مطیعان . اما نام رجن درجاهلیّت نشناختند که ال میکوید «و,اذا قیل 7 انوا للرحمن قالوا وما الرحمن» . چون ابشانرا گویند سجودکنید رحمن را گویند رحمن
— পৃষ্ঠা ১৭ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।