اس ,۲ بت الهی را بیان میفرماید. چه خود آن احکام به صراحت در وحی الهی ای باس ضابطهی کی در آن آمده تاش که زاف ان آن مک راهان سای تتاشا خر هتفر رت آزار کی ( خدای) اطاعت کنید و (چون کقار با مخالفت خویش با خدا و رسول) اعمال خود را برباد ندهید (و تفصیل آن در معارف و مسایل خواهد آمد) یقیناً آنانکه کافر شدند و از راه خد باز داشتند و (نیز) در حالی مردند که کافر بودند. هیچگاه خداوند آنها را نمی آمرزد (صد عن سبیل ال شرط کفر جهت عدم مغفرت نیست. بلکه مرگ در حالت کفر این اثر را دارد اما اضافه شدن این قید به خاطر زیادت تشنیع است؛ زیرا این چیز نیز در میان روسای آن زمان وجود داشت. سپس به خاطر نتیجه گیری از مدایح مومنین و تقبیح کفار میفرماید که وقتی مسلمانان محبوب خداوند و کفار مبغوض او میباشن) پس (ای مسلمانان) شما (در مقام مبارزه با کفار) سست نشوید و (بر اثر آن آنها را) به صلح نخوانید و شما غالب خواهید شد (و آنان مغلوب؛ چرا که شما محبوب خدا و آنان مبغوض او تعالی میباشند) و سل با شا نس رو این شووزع بو تماسک) و ( یوووی: ارو ی ار است که خداوند) نقصی در (پاداش و نواب) اعمال شما هرگز وارد نخواهند فرمود (اين یک گونه همّت افزایی جهت ترغیب جهاد است. سپس فناپذیری دنیا را متذگر شده تمهیدی جهت ترغیب به جهاد و انفاق فی سبیلاللّه بیان فرموده است که) این زندگی دنیوی لهو و لعبی بیش نیست (پس اگر کسی بخواهد که جان و مال خویش را جهت استناده نشخصی بش کید ان تیاه ها ون کي ات فان ازره شو دی درم دای وا کر شما ایمان و تقوی اختیار کنید (که مشتمل جهاد بالنفس والمال نیز میباشد) پس (خداوند بهرهای به شما عطا خواهد فرمود (بدین صورت که) به شما اجر خواهد داد و (هیچ نوع نفعی از شما نمی خواهد حتی)
— পৃষ্ঠা ৪৫ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।