اا ۳۷ سورة محمد جای آن بر یزید لعنت نشده است. آنگاه امام احمد این آیه فوق را تلاوت فرمود و گفت: چه کسی بیشتر از یزید مرتکب به قطع ارحام شده است که قرابت و خویشاوندی رسول خدایتژ» را نیز ملاحظه نکرد؟! ولی جمهور امّت لعنت بر شخص معیّن را مجاز نمیدانند. مگر اینکه ثابت شود که او بر کفر مرده است. البتّه لعنت کردن به صوت عمومی جایز میباشد مانند این که کسی بگوید: لعنةالثه علی الکاذیین؛ لعنة انقه علی المفسدین و لعنةانته علی قاطع الرحم و غیره؛ علامه وین در این مقام از «روح المعانی» بحث مفصلی ایراد فرموده است.: ملاحظه فرمایید ج ۰۲۶ ص ۲۷. سم علی قلوب آقفالها» مقفول شدن دل به آن معناست که در آیات دیگر به ختم و طبع تعبیر شده است یعنی مُهر زدن و مراد از آن سختی دل و چنان بیحسی است که خوب را از بد تشخیص نداده و بی تحاشا مسلسل به آن مرتکب باشد نعوذ بالله منه. «الَیْطنْ سول له و فلی لَْمک در اینجا دو چیز به سوی شیطان منسوب است: یکی تسویل که به معنای تزیین است؛ یعنی مزیّن ساختن کار یا چیز بد در نظر کسی. دوم املی که به معنای امهال و مهلت دادن است؛ مراد آن است که اوّلا شیطان اعمال بد را در نظر آنان مین و آراسته نمود؛ ثانیاً آنها را به آنچنان تمئّا و آرزوهای طولانی امیدوار ساخت که ماندنی «أم خسب آلذین فی قلوبهم شرض آن من بُخرج اه آضغننه». یت اه ی و ار میباشد. این ابه در خصوص منافقین که ظاهرا اذعا میکر دند که مسلمانند و محبّت رسول خد ای را در دل دارند ولی در بساطن نسبت به آن حضرت ی عداوت و کینه داشتند. نازل شد که آنها باوجود این که میدانند که خداوند متعال عالم الغیب است. چرا فکر نمیکنند که خداوند
— পৃষ্ঠা ৪১ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।