معارف القرآن ٍ۰۳ سلطا افاق افتاد که آنها با چنین اشخاصی که احکام نازل شدهی خدا را (از روی تقیسن تست تم کتللا ( که مراواز ا تال بر رام شوه اس پات کیهیه آن حضرت نی حسد میورزیدند و باوجود معرفت. تبعیّت حق را عار میدانستند و در نتیجه منافقان با رسای بهود) چنین میگفتند که در برخی امور. گفتار شمارا قبول داریم یعنی آنچه از پیروی محمَد ی منع میکنید متشکل از دو جز است: یکی عدم پیروی در ظاهر دوم عدم پیروی در باطن؛ پس در قسمت نخست بنابه مصلحت ما نمی توانیم تسلیم گفتار شما باشیم ولی در جزو دوم تسلیم شما میباشیم؛ زیرا در عقاید با شما هستیم چنانکه در آیهی ۱۴ از سورهی بقره آمده بود که: انا مَعَکم>. کور کورانه میباشد. خلاصه اینکه آغاز این سلسله از اینجاست و نهایتش پر ختم و طبع منتهی میشود و (اگر چه منافقین چنین گفتههایی را در خفا انجام میدادند امّا) الّه تعالی صحبتهای پوشیدهی آنها را (کاملاً) میداند (و شما را بر بعضی آمور به وسیله وحی مطلع میگرداند سپس در باب وعید بیان میفرماید که می تواند این تفسیر: « اولی لهم4 باشد؛ یعنی آنان که مرتکب چنین حرکاتی میشوند) پس چگونه میشود حال انها هنگامی که این (مجازات) از آن جهت است که آنان قدم در راهی گذاشتند که مورد رضایت خداوند نبود و از (عملکرد مورد) رضای او سرباز زدند. بنابر این خداوند متعال جمله اعمال (نیک) آنان را (از اول) کالعدم قرار داد (بنابر اسرار هم 4 آمده است که) کسان یکه در دل مرض (نفاق) دارند و می خواهند
— পৃষ্ঠা ৩৬ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।