معارف القر آن ۵ 4۶ 8 رس وا هس میتی متسیس آبفن ۸سورهی «انفال» لاه کف و اراد کتر دق اسیران بدر منع فرموده؛ لذا رها ساختن آنها بدون اخذ فدیه بهصورت اوّل ممنوع میباشد. در حالی که آیهی مذکور سورهی «محمّد» انجام هر دوی آن را مجاز قرار داده است؛ بنابر این بیشتر صحابه و ائمّه فقها فرمودهاند که این آیهی سورهی «محمّد»: آیهی سورهی «انفال» را منسوخ کرده ات در تفسیر «مظهری» است که نظریه حضرت عبدالّه بن عمرو و حسن بصری و عطا و بیشتر صحابه و جمهور فقها بر همین است و مذهب سفیان ثوری و امام شافعی و اسحق نیز همین میباشد. حضرت این عبّاس فرموده که هنگام جنگ بدر تعداد مسلمانان کم بود بنابر این از مت گذاشتن و فدبه گرفتن منع شد و هنگامی که بر شوکت وعلّهی مسلمانان افزوده شد در سورهی محمّد به منت گذاشتن و فدیه گرفتن اجازه داده شد. حضرت قاضی ثناء ءاللّه پس از نقل اب ین در تفسیر «مظهری»۰ فرموده که قول صحیح و مختار همین است؛ زیرا خود رسول خداقّة؛ بر این عمل فرموده و پس از او خلفای راشدین نیز بر آن عمل کردهاند لذ این آیه ناسخ ی ی اه و که در سال دوم هجری به وقوع پیوسته بوده نازل شد و ازادی اسیران حدیبیه در سال ششم هجری مطابق به آیهی سورهی «محمّد» است. در صحیح «مسلم» از حضرت انس مروی است که ناگهان هشتاد نفر از ال مکّه از جبل تنعیم فرود آمدند تا رسول خدابنلک را غافل کرده؛ از بین ببرند. و رسول خدابقا آنها را زنده اسیر کرد و بلا معاوضه ازادشان کرد و پس از این عمل؛ آیهی ۲۴ سورهی فتح: و هو آلذی کف آبدیهم عنْکم و یدیک عنم تفن ذ ین تخد آن رگم غلنهن»: نازل شد. مذهب مشهور امام اعظم به روایتی آن است که آزاد و رها ساختن
— পৃষ্ঠা ১০ —
লেখাটি পিডিএফ থেকে স্বয়ংক্রিয়ভাবে নেওয়া, তাই ভুল থাকতে পারে। সন্দেহ হলে আসল পৃষ্ঠা দেখুন।